Social Disintegration of Society: Purposelessness, the Crisis of Social Trust, and the Fate of Human Values under Conditions of Digital Transformation

This theoretical-conceptual article examines the phenomenon of social disintegration in contemporary society through the lenses of purposelessness, the weakening of social trust, economic transformation, digital information environments, and intergenerational historical memory. Integrating sociological and philosophical frameworks from Émile Durkheim, Leo Tolstoy, George Orwell, and Chingiz Aitmatov, the study explores the evolving dynamics of social trust, moral responsibility, and institutional justice. Furthermore, it introduces a working concept of "Intellectual Stability"—defined as an individual's interconnected capacity for critical thinking, epistemic humility, independent judgment, and moral responsibility amidst digital information flows—and puts forward five testable hypotheses regarding social trust, economic interests, and historical memory for future empirical investigation. Мазкур назарий-концептуал мақолада замонавий жамиятдаги ижтимоий эмирилиш жараёнлари мақсадсизлик, ижтимоий ишончнинг заифлашуви, иқтисодий ўзгаришлар, рақамли ахборот муҳити ва авлодлараро тарихий хотира нуқтаи назаридан таҳлил қилинади. Тадқиқотда Эмиль Дюркгейм, Лев Толстой, Жорж Оруэлл ва Чингиз Айтматовнинг социологик ва фалсафий қарашлари уйғунлаштирилиб, ижтимоий ишонч, ахлоқий масъулият ва институционал адолат масалалари ўрганилади. Шунингдек, рақамли ахборот оқимлари шароитида танқидий фикрлаш, эпистемик камтарлик, мустақил мушоҳада ва ахлоқий масъулиятдан иборат ўзаро боғлиқ қобилиятлар мажмуи сифатида «интеллектуал барқарорлик» ишчи концепцияси таклиф этилади. Бундан ташқари, келгуси эмпирик тадқиқотлар учун ижтимоий ишонч, иқтисодий манфаатлар ва тарихий хотирага оид бешта текширилиши мумкин бўлган гипотеза илгари сурилади.