1768-1774 Osmanlı-Rus Harbi’nde Osmanlı Devleti’nin Kırım Ordusu İaşesi

Osmanlı Devleti 1736-1739 yılları arasında Rusya ve Avusturya'ya karşı iki cephede savaşmış, sonuçta imzalanan Belgrad Antlaşması (1739) ile kazanan taraf olarak tarihe geçmişti. 1760'lı yıllara gelindiğinde Rus tahtında bulunan Çariçe II. Katerina'nın, Çar I. Petro'dan aldığı büyük Rusya hayali ile yayılmacı politikalar takip etmesi, Osmanlı Devleti ile Rusya'yı yeniden karşı karşıya getirmiştir. Osmanlı Devleti'nin 3 Ekim 1768'de bu ülkeye savaş ilanına karar vermesiyle birlikte Osmanlı Devleti'nin-Rusya seferi başlamıştır. Osmanlı-Rus Savaşı'nın en önemli cephesini Kırım coğrafyası oluşturmuştur. Zira Kırım, hem Osmanlı hem Rusya açısından vazgeçilmez bir stratejik konuma sahipti. Erzurum valisi İbrahim Paşa'nın Kırım seraskeri olarak atanıp bölgeye gitmesiyle birlikte burada bulunan Türk askerinin iaşe meselesi, İstanbul'un ilgilenmek zorunda kaldığı en önemli kalemlerden biri olmuştur. Osmanlı Devleti, önceki seferlerde kurulmuş geniş lojistik ağın avantajı ve tecrübesiyle, genellikle Anadolu'dan temin edilen zahire ve diğer gıda kalemlerini, Karadeniz'de bulunan Sinop, Ereğli, Trabzon, Samsun ve Bartın gibi iskelelerden Kırım'ın Kefe Limanı'na sevk etmiştir. Gerek zahire ve peksimet temininde gerekse bunların ilgili iskelelere gönderilmesinde ve buradan Kırım'a sevkiyatında zaman zaman sorunlar yaşanmıştır. Konuyla ilgilenmek üzere görevlendirilen bölge idarecilerinin zaman zaman ihmali, bu aksaklıkların en temel sebebi olmuştur.