60+ Bireylerin Geronteknolojik Ürünlerin Kullanımına Yönelik Tutumları: Ankara İli Örneği

Amaç: Bu araştırma, 60 yaş ve üzeri bireylerin geronteknolojik ürünlere yönelik tutumlarını incelemek ve bu tutumların sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Nicel ve kesitsel tasarıma sahip çalışmada, Ankara’da yaşayan 300 katılımcıdan veriler Chen ve Chan (2014) tarafından geliştirilen ve Kalınkara vd. (2016) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Geronteknoloji Kabul Ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Normal dağılım göstermeyen veriler SPSS 23 programında non-parametrik testlerle analiz edilmiştir.Bulgular: Katılımcıların genel tutumları orta-üst düzeyde olumlu bulunmuştur (Ort.=3,45). En yüksek puan teknolojiye yönelik tutum (3,94), en düşük puan geronteknoloji anksiyetesi (2,69) alt boyutlarında görülmüştür. Erkeklerde kaygı düzeyi kadınlara göre daha düşüktür. Yaş ilerledikçe özellikle 80–89 yaş grubunda teknolojiye yönelik olumlu tutum azalmaktadır. Eğitim düzeyi yükseldikçe teknoloji kabulü artmakta olup, üniversite mezunlarında kaygı düzeyi daha düşüktür. Çalışan bireyler hiç çalışmamış olanlara göre, gelir düzeyi yüksek olanlar düşük olanlara göre daha olumlu tutum sergilemektedir. Sağlık durumu iyi olanlarda kabul düzeyi yüksek, günlük yaşamını tek başına sürdüremeyenlerde düşüktür. Tek başına yaşayanların kullanım kolaylığı algısı daha yüksektir.Sonuç: Yaşlı bireyler teknolojiyi yaşamı kolaylaştırıcı ve faydalı görmektedir; ancak erişim, maddi koşullar ve sosyal destek eksiklikleri kabul düzeyini sınırlamaktadır. Dijital okuryazarlık eğitimleri, kuşaklararası destek mekanizmaları ve gelir düzeyi düşük bireyler için erişim kolaylıkları sağlanması önerilmektedir.