Yapay Zekâ ve Akışkan Kimlikler: Automata Filminde Belirsizlik ve Güvensizliğin Yükselişi

Amaç: Bu çalışma, sinemanın teknolojik dönüşümleri estetik ve sosyolojik açıdan yansıtan önemli bir anlatı alanı olmasından hareketle, Automata (2014) filmi özelinde insan-makine ilişkilerinde ortaya çıkan belirsizlik, kimlik çözülmesi ve toplumsal güvensizlik dinamiklerini, Bauman’ın akışkan modernlik kavramı çerçevesinde derinlemesine inceleyerek, literatürde bu film üzerine sınırlı sayıdaki çalışmaya özgün bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.Yöntem: Araştırmada, görsel analiz yöntemi benimsenmiş; filmde yer alan sahneler MAXQDA 24 yazılımı aracılığıyla sistematik biçimde kodlanmış ve elde edilen veriler içerik analizi tekniğiyle değerlendirilmiştir. Analiz sürecinde, özellikle robotların bilinç kazandığı ve insan-makine sınırlarının belirginliğini yitirdiği sahneler üzerinde yoğunlaşılmıştır.Bulgular: Analiz sonucunda teknolojik belirsizlik, kimlik çözülmesi, toplumsal güvensizlik ve otorite boşluğu temalarının öne çıktığı tespit edilmiştir. Filmde, çevresel felaketlerin ardından kurulan distopik dünyada robotların bilinç kazanmasının hem bireysel hem de toplumsal düzeyde bir güven krizine yol açtığı belirlenmiştir.Sonuç: Bulgular, Automata (2014) filminin, çevresel felaketler sonrası kurulan distopik bir dünyada insan-makine sınırlarının giderek bulanıklaştığını ve bu durumun teknolojik belirsizlik, kimlik çözülmesi, toplumsal güvensizlik ve otorite boşluğu gibi temaları görünür kıldığını ortaya koymaktadır. Robotların bilinç kazanmasıyla tetiklenen bu süreç hem bireysel hem de toplumsal düzeyde derin bir güven krizine yol açmakta; Bauman’ın akışkan modernlik kavramının öngördüğü kimlik ve güven bunalımını sinemasal bir anlatı üzerinden somutlaştırmaktadır. Bu bağlamda çalışma, yapay zekâ ve kimlik ilişkisini estetik ve sosyolojik bir perspektiften ele alarak literatürdeki boşluğu doldurmaya katkı sunmaktadır.