Kuruluş Bakımındaki Çocukların Gözünden İyi Oluş: Destekleyici Gündelik Deneyimler

Bu araştırma, kuruluş bakımında bulunan çocukların iyi oluşu nasıl anlamlandırdıklarını ve gündelik yaşamlarında iyi oluşlarını destekleyen ilişkileri, koşulları ve uygulamaları kendi bakış açılarından incelemeyi amaçlamıştır. Nitel araştırma yaklaşımıyla yürütülen çalışmaya Ankara’daki farklı kuruluş bakım modellerinde yaşayan 13-18 yaş aralığındaki 30 çocuk katılmıştır. Veriler beş odak grup görüşmesiyle toplanmıştır. Görüşmeler sırasında ve hemen sonrasında oluşturulan ayrıntılı görüşme notları refleksif tematik analiz yaklaşımıyla çözümlenmiştir. Analiz sonucunda altı tema geliştirilmiştir: birey olarak tanınmak ve saygı görmek; süreklilik taşıyan ilişkilerde ait ve güvende hissetmek; kurallar içinde söz ve seçim sahibi olmak; gündelik yaşamı yaşanabilir ve anlamlı kılmak; aileyle bağı sürdürmek; öğrenmek, umut etmek ve geleceğini kurarken desteklenmek. Bulgular, çocukların iyi oluşunun kendilerini değerli, ait ve güvende hissetmelerini, gündelik yaşamları üzerinde söz ve seçim sahibi olmalarını, anlamlı etkinliklere katılmalarını ve geleceğe umutla bakabilmelerini içeren çok boyutlu, ilişkisel ve bağlamsal bir deneyim olduğunu göstermiştir. Sonuçlar, iyi oluşun desteklenmesinde çocuk katılımının, süreklilik taşıyan ilişkilerin, bireyselleştirilmiş uygulamaların ve geleceğe hazırlanma ile bakım sonrası destek olanaklarının önemine işaret etmektedir.