Şiddet ile Sosyalleşme Döngüsünü Kırmak: Adli Süreçteki Çocuklar Olgusunun Sosyal Politika Bağlamında Analizi

Adli süreçteki çocuklar olgusu, salt adli bir sorun olmanın ötesinde, derin yapısal eşitsizliklerin ve psiko-sosyal ihmallerin bir tezahürüdür. Bu çalışma, çocuk suçluluğunu geleneksel bireysel sapma ekseninden çıkararak, "şiddetli sosyalleşme" (violent socialization) kavramı ve sosyal öğrenme kuramı bağlamında yeniden sorunsallaştırmaktadır. Küresel eğilimler –özellikle Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralya'daki infaz rejimlerinin yarattığı sistemsel çıkmazlar– ile Türkiye'deki güncel istatistiklerin analizini sunan makale, hapis odaklı ve cezalandırıcı adalet mekanizmalarının rehabilitasyon sağlamaktan ziyade suçlu kimliğini pekiştirdiğini ilgili literatürdeki bulgular ışığında tartışmaktadır. Çalışma temel olarak, çocuk adalet sistemindeki tıkanıklığı hukuki bir mesele olarak değil; aile içi şiddet, yoksulluk ve dijital medyanın kümülatif etkisiyle şekillenen çok boyutlu bir sosyal politika krizi olarak ele almaktadır. Bu doğrultuda çalışma, adli süreçteki çocuklara yönelik müdahalelerin suç eylemi sonrasına bırakılamayacağını iddia etmekte; onarıcı adalet pratiklerini, ailenin güçlendirilmesini ve önleyici sosyal hizmetleri merkeze alan yapısal bir paradigma değişikliğinin zorunluluğunu tartışmaktadır.