In Search of Common Politics in the Levant : Armenian and Kurdish Activities in Syria and Lebanon (1939-1950)

Birinci Dünya Savaşı'nın ardından Fransız Mandası altındaki Suriye ve Lübnan, mezhepsel dengeler üzerine kurulu kırılgan bir miras devralmıştır. Lübnan'da, yazılı olmayan Milli Pakt ile şekillenen grupçu sistem, Ermeni toplumuna geniş özerklik ve entegrasyon imkanları tanırken; Filistinli ve Kürt grupları benzer haklardan mahrum bırakmıştır. Hatay'ın 1938-1939 yıllarında Türkiye'ye ilhakının ardından, Ermeni göçmenler Lübnan'da güçlü bir diaspora merkezi kurmuşlardır. Buna karşılık, bağımsızlık sonrası Suriye, geleneksel eşraf siyasetinin çöküşüne ve askeri merkezli otoriterleşmenin yükselişine tanıklık etmiştir. Kürt kökenli liderlerin yönetimi, azınlık haklarından ziyade Suriyeleştirme politikalarını beraberinde getirmiş ve bu durum Kürtlerin kolektif kimlik taleplerinin bastırılmasına yol açmıştır. Bu çalışma, Ermenilerin ve Kürtlerin Suriye-Lübnan bağlamındaki sosyo-kültürel ve siyasi faaliyetlerini analiz ederek literatüre katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.