Kuş Yuvası Velayet: Ortak Ebeveynliğin Doğal Bir Görünümü

Klasik velayet anlayışına göre tipik bir boşanma sonrası velayet planı; genellikle çocuğun velayet süresinin büyük bir kısmında birincil ikametgahta bir ebeveynle birlikte kalmasını ve ardından velayet sahibi olmayan ebeveynle ziyaret programını yerine getirmek üzere ikincil bir ikametgaha taşınmasını içerir. Oysa ortak velayette evlilik birliği sona erdikten sonra dahi ebeveynler çocuğa ilişkin yükümlülük ve yetkileri eşit bir biçimde paylaşır.Ortak velayet, ortak hukuki velayet ya da ortak fiziksel velayet biçiminde gerçekleşebilir. Boşanmadan sonra, ebeveynler arasında hukuki velayetin ortak kullanılmasının öngörüldüğü ilişkilerde çocuk, genellikle birincil ebeveynle ikamet eder; ikincil ebeveyn önemli konularda hukuki velayete ilişkin yetkilerin kullanılması noktasında devreye girer. Bu velayet türünde, ebeveynlerin çocuğun bakımı ve eğitilmesine ilişkin görevlerinin eşit biçimde paylaşılması gerekmez. Öte yandan fiziksel velayetin ortak kullanıldığı velayet ilişkinlerinde ise çocuğun her iki ebeveynle dönüşümlü olarak ve mümkün olan en eşitlikçi biçimde yaşaması öngörülür.Ortak fiziksel velayetin bir örneği olan kuş yuvası velayet ise, evlilik birliğinin sona ermesi ya da ayrılık kararının verilmesinden sonra çocuğun üstün yararının korunması amacıyla çocuğa ait ikamet adresinin sabit tutulması; ana ve babanın dönüşümlü olarak bu adreste yaşamasını öngörür. Kuş yuvası velayetin temel gayesi, çocuğun içerisinde yaşadığı çevrenin kalıcı olması; çocuğun günlük rutininde istikrar sağlanmasıdır.Ortak fiziksel velayet ve ortak ebeveynliğin en güncel görünümlerinden birisi olan kuş yuvası velayetin uygulanabilirliği Türk Hukuku bakımından önemli bir meseledir. Zira mevcut yargı kararları ve öğreti tartışmaları genellikle “birlikte velayet olarak” adlandırılan ortak hukuki velayete ilişkindir. Oysa daha alışılagelmiş olmayan bir velayet tipi olan kuş yuvası velayetin öğrenilmesi ve Türk hukukunda uygulanabilirliğinin tartışılması velayet hukukunda güncelliğin korunabilmesi bakımından önemlidir.