Marat’ın Ölümü Adlı Eserin Estetik Çözümlemesine Dair Bir İnceleme

Bu çalışmada Jacques-Louis David tarafından resmedilen ve bir devrim kahramanını olan Marat’ın trajik ölüm sahnesinin, çarpıcı bir şekilde ve teatral bir dille anlatıldığı devrimci bir tablo olan Marat’ın Ölümü isimli eserin estetik çözümlemesi üzerinde durulmuştur. Marat’ın ölüm sahnesi görsel algı bağlamında her ne kadar çirkin bir olayı betimlemiş olsa da usta ressam David olağan üstü fırçasıyla etkileyici bir saydamlıkla ve gerçekçi bir üslupta eseri meydana getirmiştir. İnsan ölümü, dünyadan ayrılışı, mutlak sonu, acıyı, kederi, ıstırabı, karanlığı temsil ettiği için estetiğin kavramı olarak çirkindir. Zira göğsünden delinmiş Marat’ın kan içerisindeki ölü bedeni, resimsel bir anlatım olarak güzelliği yansıtan bir sahne olduğu söylenemez. Keza çirkin, kaosun ürünü olarak da kabul edilebilir. Hegel’e göre yarar sağlamayan, faydalı olmayan bir madde ve nesne güzel değildir. Neoklasizm’in usta ressamı David, bu kaotik sahneyi Marat’ın ölüm sırasında çektiği acı ve keder içerisinde sonsuzluğa tebessüm ederek intikali çarpıcı bir şekilde sahnelemiştir. David, ontolojik olarak karanlıktan sonra aydınlığın varoluşun betimlenişindeki ifade güçlülüğünde hakikati ustaca vurgulamıştır. Bu ifade güçlülüğünün nedeni ise yapısal olarak; hem estetik güzelliği vurgulamaya çalışmış hem de izleyiciyi olay içinde yaşatmayı amaçlamış olabilir. Sonuç olarak Marat’ ın ölün sahnesini, sanatçı estetik olarak güzele ulaşmak için eseri bir denge içerisinde yaratmış olsa da izleyici bağlamında eser acı ve kederin ifadesi olarak çirkinin estetiği kabul edilir. Makalede nitel araştırma yöntemleri içinde yer alan görsel araştırma yöntemleri ve literatür araştırması bağlamında konu ele alınmış, yapıt çözümlemesinde estetik kavramlar ve yaklaşımlar üzerinde durulmuştur.