Sağlık Çalışanlarında Hizmetkâr Liderlik Anlayışının Bireysel İş Yükü Algısı Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi

ÖZ Çalışma, kamu hastanesinde görev yapan sağlık çalışanlarının bireysel iş yükü algıları ile hizmetkâr liderlik anlayışları arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, iş talepleri–iş kaynakları (JD-R) modeli temel alınarak kuramsal bir çerçevede kurgulanmış ve kesitsel, tanımlayıcı desen kullanılarak yürütülmüştür. Çalışma grubunu farklı meslek gruplarından toplam 177 sağlık çalışanı oluşturmaktadır. Veriler, “Bireysel İş Yükü Algısı Ölçeği” ve “Hizmetkâr Liderlik Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen bulgular, sağlık çalışanlarının hizmetkâr liderlik düzeylerini yüksek; bireysel iş yükü algılarını ise orta düzeyde algıladıklarını ortaya koymuştur. Ayrıca, iki değişken arasında pozitif yönlü, anlamlı ve güçlü bir ilişki saptanmıştır (r = 0,656; p < 0,01). Regresyon analizi sonuçları, özellikle “vizyon” ve “güçlendirme” boyutlarının bireysel iş yükü algısını anlamlı biçimde yordadığını göstermiştir (p < 0,05). Elde edilen veriler, hizmetkâr liderliğin yalnızca destekleyici bir unsur olmadığını; aynı zamanda çalışanların görevlerine yönelik sahiplenmesini ve motivasyonunu artıran stratejik bir iş kaynağı olduğunu kanıtlamaktadır. Bu bağlamda, sağlık kurumlarında hizmetkâr liderliğe dayalı yönetsel yaklaşımların yaygınlaştırılması, hem çalışan refahı hem de hizmet kalitesi açısından önem arz etmektedir.