BKT-43B The Quantum-Relational Logarithmic Non-Closure Estimator 𝐾QR log : Residual Functional, Persistence of a Nonzero Reference State, and Model Realization in Bosonic QFT

Kwantowo-relacyjny logarytmiczny estymator niedomknięcia K_log^QR: Funkcjonał resztkowy, trwałość stanu odniesienia innego niż zero i realizacja modelu w bozonowej teorii kwantowej BKT-43B przedstawia rygorystyczną formalizację kwantowo-relacyjnego logarytmicznego estymatora niezamkniętego K_log^QR jako znormalizowanej miary odejścia wielu kanałów od stanu odniesienia, klasy lub modelu: K_log^QR = A_R / W, A_R = Σ_i w_i ln(1 + Δ_i), W = Σ_i w_i. Indeks górny QR oznacza kwantowo-relacyjny . Ta notacja zastępuje wcześniejsze oznaczenie K_log^qm i nazwę „KQM log Estimator” bez zmiany definicji matematycznej udokumentowanej w: R. Kupski, Relational-Topological Geometry of Couplings Stabilizing Quantum States: the KQM log Estimator, Entanglement and Decoherence within the USC Framework , Zenodo, 2026, DOI: 10.5281/zenodo.19893953. W artykule rozdzielono dwa niezależnie zdefiniowane obiekty: funkcjonał resztowy A_R oraz koszt projekcji opuszczenia sektora odniesienia, A_P = -ln P_ref. Ich równość nie została przyjęta jako definicja uniwersalna. Dla czystej, unitarnie implementowalnej bozonowej transformacji Bogoliubowa, widmowych kanałów resztowych Δ_j = n_j i ustalonej konwencji zliczania, twierdzenie korespondencyjne daje W K_log^QR = A_R = 1/2 Tr ln(I + ββ†) = A_P = -ln P_0. W tej dziedzinie estymator ma dokładną realizację w standardowej bozonowej teorii pola kwantowego. Poza nią defekt korespondencji C_corr = A_P - A_R oddziela efekty strat, mieszania termicznego, przesunięcia w przestrzeni fazowej, niegaussowskości, konwencji liczenia i nieadekwatności modelu kanałowego. Formalizm obejmuje zamknięte, gęsto zdefiniowane operatory równowagi oraz reszty zdefiniowane za pomocą norm Hilberta-Schmidta. Estymator zerowy ma ścisłą interpretację operatora: K_log^QR(ρ) = 0 zachodzi dokładnie wtedy, gdy A_R(ρ) = 0, co jest równoważne z tym, że nośnik ρ zawiera się w przecięciu jąder operatora równowagi. Zero oznacza zatem dokładną zgodność z określonym sektorem równowagi, a nie brak stanu. Dodatnia forma kwadratowa generuje samosprzężony operator całkowitego defektu. Przerwa widmowa prowadzi do nierówności łączących średni defekt z prawdopodobieństwem opuszczenia dokładnego sektora odniesienia lub pasma tolerancji. Analiza QFT rozróżnia skończoną objętość, gdzie zdefiniowany jest wyznacznik Fredholma i prawdopodobieństwo globalne P_0, od granicy termodynamicznej, gdzie P_0 może zanikać, podczas gdy gęstość funkcjonalna pozostaje skończona. Ramy obejmują kompletne kanały gaussowskie, jawną konwencję wierności, geometrię rzutową Fubiniego-Study'ego, lokalną relację do kwantowej informacji Fishera, hierarchię Rényiego oraz oddzielną diagnostykę niegaussowskości i niespójności najgorszego kanału. Część numeryczna bezpośrednio integruje równanie modu dla gładkiego impulsu FLRW o skończonym czasie trwania. Obliczenia odtwarzają gałąź Plancka o wysokiej częstotliwości; dla λ ≥ 1, mediana błędu względnego wynosi 1,36%. W sektorze podprogowym obsadzenie modów pozostaje ograniczone i oscylacyjne przy ustalonym λ > 0. Łączna granica (λ,T) → (0,∞) pozostaje otwartym problemem w asymptotyce jednorodnej. Analiza pokazuje również, że równość parametrów tła w punktach końcowych nie musi usuwać śladu kwantowego pośredniczącej ewolucji. Warstwa eksperymentalna została sformułowana jako dwupoziomowy protokół dla platform DCE i JPA. Poziom I to krzyżowa kontrola rekonstrukcji oparta na wspólnych danych kowariancyjnych. Poziom II wymaga oddzielnie skalibrowanych ścieżek: rekonstrukcji operatora zajętości i niezależnego pomiaru zdarzenia odniesienia, na przykład poprzez wykrywanie liczby fotonów, parzystości lub braku kliknięcia. Walidacja laboratoryjna Poziomu II nie została jeszcze przeprowadzona. Powstała architektura to domena operatora → resztkowy → funkcjonalny A_R → estymator K_log^QR → trwałość sektora → ochrona widmowa → model kanału → test eksperymentalny. Zakres dowodowy nie obejmuje automatycznej walidacji pełnej dynamiki PJM-USC ani ontologii metapola. Ustanawia on kontrolowane funkcjonalnie, obliczalne i falsyfikowalne ramy do analizy stabilności i utraty kompatybilności ze stanem odniesienia. Autor: Robert Kupski Afiliacja: Niezależny Program Badawczy PJM-GTWSSF-USC-GTCW ORCID: 0009-0006-4044-0280 Słowa kluczowe K_log^QR; kwantowo-relacyjny estymator niedomknięcia; logarytmiczny funkcjonał resztowy; trwałość stanu odniesienia; domknięcie relacyjne; resztowy operator; operatory nieograniczone; formy kwadratowe; przerwa widmowa; transformacja Bogoliubowa; wyznacznik Fredholma; prawdopodobieństwo próżnia-próżnia; kanały gaussowskie; wierność kwantowa; kwantowa informacja Fishera; niegaussowskość; skończony impuls FLRW; dynamiczny efekt Casimira; JPA; PJM-GTWSSF-USC-GTCW.