Özel gereksinimli çocuğu olan annelerde intihar olasılığının yordayıcıları

İntihar, bilinen risk gruplarının yanı sıra farklı topluluklar için de değerlendirilmesi gereken önemli bir olgudur. Bu araştırma, intihar olasılığı açısından risk taşıyabileceği düşünülen, tek çocuğu olan ve bu çocuğu da özel gereksinimli olan annelerle yürütülmüştür (N = 238). Annelerin yaşı 21-70 arasında değişmektedir. Araştırmanın amacı özel gereksinimli çocuğu olan annelerde sosyal destek algısının ve ebeveyn öz yeterliğinin intihar olasılığını yordama gücünü saptamaktır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aşamasında Sosyodemografik Bilgi Formu, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, Ebeveyn Öz Yeterliği Ölçeği ve İntihar Olasılığı Ölçeği kullanılmıştır. Analizlerde ikili grup karşılaştırmaları için bağımsız gruplar t testi ve Mann-Whitney U testi; üç ve üzeri grubun yer aldığı durumlar için tek yönlü varyans analizi ile Kruskal-Wallis H testi kullanılmıştır. Bulgular, evli annelerin bekâr annelere kıyasla özel bir insandan algıladıkları desteğin daha yüksek olduğunu; bununla birlikte intihar olasılığı, düşmanlık ve intihar düşüncesi puanlarının da daha yüksek olduğunu göstermiştir. Benzer şekilde daha genç annelerin, daha ileri yaşlardaki annelere kıyasla intihar olasılığı, umutsuzluk ve intihar düşüncesi puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Spearman korelasyon analizi, annelerin algıladıkları sosyal destek ile ebeveyn öz yeterliği arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir (rs = .31, p < .01). Ebeveyn öz yeterliği ile intihar olasılığı arasında ise anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur (rs = -.42, p < .01). Ebeveyn öz yeterliği ve sosyal destek alt boyutlarının intihar olasılığını yordama gücünü belirlemek amacıyla çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Aile desteği (β = −.29, p < .001) en güçlü yordayıcı olarak bulunurken, bunu arkadaş desteği (β = −.27, p < .001) ve ebeveyn öz yeterliği (β = −.27, p < .001) izlemiştir. Bu araştırma özel gereksinimli çocuğu olan annelerde sosyal destek ve ebeveyn öz yeterliğinin intihar olasılığını yordamadaki önemini ortaya koymaktadır.