Çevre Ceza Hukukunun Temel Kavramları, İşlevi ve İdari Bağımlılığı

Çevre ceza hukuku, çevrenin hukuk vasıtasıyla korunması bağlamında görece yeni bir yan ceza hukuku dalıdır. Çalışmada bu nispeten yeni hukuk dalının temel yapısı bütüncül bir yaklaşımla ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Çalışmanın konusu, çevre ceza hukukunun diğer hukuk alanlarından ayrılan asli kavramları, işlevi ve idare hukuku ile ilişkisidir. Bu doğrultuda çalışmanın girişi müteakip ilk kısmı, çevre, çevre hukuku, çevre ceza hukuku ve çevre suçu kavramlarına ayrılmış; ikinci kısımda çevre ceza hukukunun işlevine değinilmiş; son kısımda ise idari bağımlılık incelemesine yer verilmiştir. Buna karşın çevre suçlarının unsurları, müstakil ve kapsamlı bir çalışmanın konusunu oluşturduğu için bu çalışmanın bağlamı içerisinde tek tek ilgili suç tiplerine ve suçun unsurlarına değinilmemiştir. Konu, Alman öğretisi ağırlıklı olmak üzere, ilgili olduğu alanlarda Türk hukukundaki kimi düzenlemelere de değinilmek suretiyle mukayeseli bir yöntemle ele alınmıştır. Çalışmanın amacı, çevre ceza hukukunun kavramsal temelinin, işlevinin, sistematik konumunun ve kamu hukukuyla ilişkisi özelinde bağımlılık-bağımsızlık değerlendirmesinin, mümkün mertebe en genel ve esaslı yönleriyle ele alınarak kısaca açıklanmasıdır. Çalışmada kümülatif olarak, çevre ceza hukukunun, kavramsal yorum açısından sui generis ve muğlak bir içeriğe sahip olduğu, çevrenin korunmasında ultima ratio ilkesi çerçevesinde müdahaleciliğinin kaçınılmaz olduğu ve -eleştirilerden bağışık olmamakla birlikte- anayasal sınırları aşmamak kaydıyla zorunlu olarak idare hukuku kavram, işlem ve normlarına bağımlı bulunduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.