YAPAY ZEKÂ DESTEKLİ İŞE ALIM SÜREÇLERİNDE OTOMATİK KARAR VERME SİSTEMLERİ: GDPR VE TÜRK HUKUKUNUN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ

Yapay zekâ destekli işe alım sistemleri, işverenlerin aday havuzlarını hızlı biçimde değerlendirmelerine, performans tahminleri yapmalarına ve işe alım maliyetlerini azaltmalarına olanak sağlamaktadır. Buna karşılık bu teknolojiler, adayların ve çalışanların kişisel verilerinin kapsamlı biçimde işlenmesi, profillenmesi ve kimi hallerde yalnızca otomatik işlemeye dayalı kararların konusu haline gelmesi doğurmakta ve kişisel verilerin korunması hukuku bakımından önemli riskleri de beraberinde getirmektedir. 2016/679 sayılı Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü (GDPR) m. 22, ilgili kişilerin hukuki veya benzer şekilde önemli sonuçlar doğuran yalnızca otomatik işlemeye dayalı kararlara tabi tutulmasını güvence altına almakta; GDPR m. 13, m. 14 ve m. 15 ise bu süreçlere ilişkin şeffaflık ve erişim yükümlülüklerini tamamlayıcı biçimde düzenlemektedir. Türk hukukunda ise 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK)’nda GDPR m.22’ye karşılık gelen açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu çalışma, yapay zekâ destekli işe alım süreçlerinde kullanılan otomatik karar verme sistemlerini GDPR ve Türk hukuku çerçevesinde incelemekte; mevcut düzenlemeler arasındaki farklılıkları ortaya koymakta ve Türk hukukunda oluşan koruma boşluklarını değerlendirmektedir.