Ruhi Su’nun Çokseslendirdiği Vokal Eserlerin Müzikal Açıdan İncelenmesi

Cumhuriyet dönemi müzik tarihinde etkili bir sanatçı olarak öne çıkan Ruhi Su (1912–1985), ses ve saz yorumculuğunun yanı sıra, ikili vokal biçiminde ya da koro ile birlikte seslendirdiği eserler üzerinde geliştirdiği çokseslilik uygulamalarıyla da özgün bir konumda yer almaktadır. Klasik Batı müziği eğitimi almış olan Su, 1950’li yıllardan itibaren tamamen halk müziğine yönelerek edindiği eğitimi halk müziği içerisinde özgün bir müzikal üsluba dönüştürmüştür. Bu bağlamda Su’nun 1970’li yılların ortalarından itibaren öğrencisi Sümeyra Çakır (1946–1990) ve kurucusu olduğu Dostlar Korosu ile birlikte seslendirmiş olduğu bazı eserlerde çokseslilik uygulamaları görülmektedir. Bu çalışma, Ruhi Su’nun vokal eserlerdeki çokseslilik anlayışını müzikal açıdan incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma betimsel nitelikte olup, Su’nun Dostlar Korosu ve Sümeyra Çakır ile birlikte yer aldığı albümlerden elde edilen toplu vokal icralarına ilişkin ses kayıt örnekleri notaya alınarak analiz edilmiştir. Bulgular, Ruhi Su’nun vokal eserlerdeki uygulamalarında çoksesliliği dönemin dinleyici alışkanlıkları ve yorumcu kapasitesinin de etkisiyle melodiyi ön planda tutan, yalın ve söz merkezli bir ifade anlayışı çerçevesinde yorumladığını ortaya koymaktadır.