The Role of Abduction in Poetry

Abstract (English) This paper examines the role of Charles Sanders Peirce’s logical theory in the context of poetry. The art of poetry generates a vivid imaginative consciousness of experience or a particular emotional reaction with language, interpretation, and elements. Thus, the researcher explores the possibility of interpreting poetry by utilizing the theory of abduction as a method of criticism that demonstrates and suggests a pragmatic instrument of literary criticism. The said operation focuses on forming an explanatory hypothesis from the poetic proposition. Applying the operation of abduction in poetry can contribute to a horizon of inference in literary criticism. The logical contribution of abduction adheres to the logical reasoning scheme that involves a hypothetical account from the basis of epistemic justifications— a pragmatic inference from the poetic proposition. (Tagalog) Sinisiyat ng papel na ito ang gampanin ng logical theory ni Charles Sanders Peirce sa konteksto ng panulaan. Nakalilikha ang sining ng panulaan ng isang malinaw na kamalayan ng karanasan o ng isang partikular na reaksyong pandamdamin sa wika, kahulugan, at mga elemento. Sa ganitong kalagayan, ginalugad ng mananaliksik ang posibilidad ng pagbibigay ng kahulugan sa panulaan gamit ang theory of abduction bilang paraan sa pagsusuring nagpapakita at nagmumungkahi ng pragmatikong kaparaanan sa panunuring pampanitikan. Nakatuon ang nabanggit na pagkilos sa pagbuo ng explanatory hypothesis mula sa matulaing pahayag. Ang paglalapat ng theory of abduction sa panulaan ay makapag-aambag sa hinagap ng hinuha sa panunuring pampanitikan. Ang lohikang ambag ng abduction theory ay sumusunod sa iskema ng lohikal na pangangatuwirang may kinalaman sa hipotetikal na ulat mula sa batayan ng epistemikong katuwiran – isang pragmatikong hinuha mula sa matulaing pahayag.