Türk Kamu Yönetiminde Görev Yemini ve Dönüşümü

Görev yemini, kamu görevlilerinin işe başlamadan önce belirli değerler ve kutsiyet atfedilen kavramlar üzerine verdikleri sözlerdir. Bu çalışma, Türk kamu yönetiminde görev yemini kurumunun tarihsel kökenlerini, anayasal evrimini ve dönüşümünü incelemektedir. Çalışmada tarihsel açıdan 1876, 1924, 1961 ve 1982 Anayasalarındaki yemin düzenlemeleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Görev yemini kavramının Türk kamu yönetimi bağlamında ortaya çıkışı ve süreç içerisindeki değişimi analiz edilmiştir. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan süreçte yemin, yönetsel sadakatten hukuki bağlılığa dönüşmüş; anayasal düzenlemeler aracılığıyla hukuki bir norm haline gelmiştir. Kamu görevlilerinin, ettikleri yemin metinlerinin süreç içerisinde dini ve ulvi kutsallardan, dünyevi kutsallara doğru evrildiği tespit edilmiştir. Dünyayı aşkın bir anlamı olan görev yemininin asli unsurlarından koparılması onu etkisiz bir araç haline getirmiştir. Nitekim elde edilen bulgular, yeminin yalnızca sembolik bir ritüel değil, aynı zamanda kamu görevlilerinin vicdani ve ahlaki ilkelere bağlılığını pekiştiren bir yönetim aracı olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, yemin kurumunun Türk kamu yönetiminde aslına uygun olarak yeniden tanımlanması gerektiği ileri sürülmektedir.