Köpek ve Kedilerde Böbrek Hastalıklarında Biyobelirteçlerin Klinik Kullanımı

Kedi ve köpeklerde üriner sistem hastalıkları oldukça sık görülmektedir. Gerek beslenme hataları, gerekse hastaların veteriner kliniklerine geç götürülmeleri nedeniyle hastalık böbreklere ulaşarak komplike bir hal almakta ve ileri aşamalarda da kötü prognozla ilişkilendirilmektedir. Böbrek hastalıkları genellikle subklinik seyreder ve üreminin klinik belirtilerinin ortaya çıktığı dönemde ya da böbrek hastalığının ileri safhasında teşhis edilebilir. Böbrek hastalıklarının teşhisinde geleneksel olarak serum üre ve kreatinin konsantrasyonları kullanılmaktadır. Ancak, nefronların % 25’i normal filtrasyon kapasitesine sahip olsa bile bu parametreler referans aralıkları içerisinde olabilir. Bu nedenle de renal yetmezliklerin erken dönemde belirlenmesinde yetersiz kalabilirler. Ayrıca, serum üre ve kreatinin konsantrasyonları prerenal, renal ve postrenal azoteminin birbirinden ayırt edilmesinde, hastanın prognozunun saptanmasında, akut böbrek hasarının kronik böbrek yetmezliğinden ayırt edilmesinde de tek başlarına faydalı değildirler. Bu nedenle kedi ve köpeklerde böbrek hasarını erken teşhis edip, hastalığın ilerleyişini yavaşlatmak ya da tamamen ortadan kaldırmak, terapötik müdahalenin zamanında gerçekleşmesini sağlayıp yaşam süresi ve kalitesini arttırmak için yeni ve etkin biyobeliteçlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada kedi ve köpeklerde böbrek hastalıklarının tanısında ve hastalık sürecinin yönetilmesinde sıklıkla kullanılan ve gelecekte rutinde kullanılması muhtemel biyobelirteçler hakkında kapsamlı bilgilere yer verilmiştir.