Anterior Bölge Kompozit Rezinlerin Yaşlandırmaya Bağlı Mikrosertliklerinin Karşılaştırılması

Amaç: Çalışmanın amacı; anterior bölgede kullanılan farklı yapıdaki üniversal restoratif materyallerin, iki farklı polisaj tekniği sonrasında, aside ve yapay tükürüğe maruz kaldığında, yüzey sertlik değerlerinin in vitro olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 5 farklı restoratif materyal (Essentia Üniversal Shade-GC, Omnichroma-Tokuyama, Charisma Diamond One-Kulzer, ZenChroma-President Dental ve Essentia HiFlo-GC) kullanılarak hazırlanan toplamda 240 adet örneğe 2 farklı polisaj yöntemi (Shofu One Gloss ve EVE Diacomp Plus) uygulandı (n=8). Örnekler 24 saat süreyle 3 farklı yaşlandırma yöntemine (yapay tükürük, portakal suyu ve portakal suyu-yapay tükürük) maruz bırakıldı. Yaşlandırma öncesi ve sonrasında Vicker’s sertliği ölçümleri (Matsuzawa® MHT2, High Quality Microhardness Tester, Matsuzawa SEIKI Co; Ltd, Tokyo, Japonya) yapıldı. Örneklerin üst yüzeyleri yaşlandırma öncesinde ve sonrasında SEM (JEOL JSM 7001F, Japonya) ile analiz edildi. Bulgular: Kompozitlerin en yüksek başlangıç sertlik değeri Charisma Diamond One (89,578)’da izlenirken, en düşük Essentia HiFlo (54,830)’da görülmüştür (p0,05). Sonuçlar: Örneklerin yüzey sertliği değerlerinde, asidik içeceklerin ve yapay tükürüğün etkisiyle değişimler olduğu kaydedilmiştir. En az düşüş yapay tükürük+portakal suyu döngüsü sonrasında gözlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Kompozit rezin, Vickers, yaşlandırma, polisaj yöntemleri, mikrosertlik.