Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Yazılı Düzeltici Geri Bildirimin Yazma Başarısı ve Yazma Kaygısına Etkisi

Bu çalışmada odaklanılmış yazılı düzeltici geri bildirim (YDG), odaklanılmamış yazılı düzeltici geri bildirim ve düzeltici geri bildirim vermemenin (DGV) Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen 67 öğrencinin yazma başarımı ve yazma kaygısı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Açıklayıcı sıralı karma yöntem deseni kullanılan araştırmada, nicel aşamada dört grupla (odaklanılmış YDG, odaklanılmamış YDG, DGV ve kontrol) karışık desenli ANOVA uygulanmış ve kalıcılığı incelemek amacıyla gecikmeli son test yapılmıştır. Nitel aşamada ise 18 öğrenciyle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bulgular, yazma başarımının odaklanılmış YDG grubunda zaman içinde anlamlı biçimde arttığını (p < ,05); odaklanılmamış YDG grubunda ise daha sınırlı bir genel artış görülmekle birlikte Bonferroni düzeltmeli ikili karşılaştırmalarda bu artışın istatistiksel olarak anlamlı düzeye ulaşmadığını göstermiştir. DGV ve kontrol grubunda ise anlamlı bir artış saptanmamıştır. Gecikmeli son testte odaklanılmış YDG grubunun kalıcılık düzeyinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Yazma kaygısı Wilcoxon ve Kruskal-Wallis testleriyle analiz edilmiştir. Buna göre analiz sonuçları, YDG gruplarında ters kodlanmış ölçek puanlarındaki artışla gösterilen anlamlı bir kaygı azalmasına (p < ,001), E3 (DGV) grubunda kaygı artışına ve kontrol grubunda anlamlı bir değişim olmadığına işaret etmiştir. Dunn post-hoc karşılaştırmaları, YDG alan grupların kaygı düzeylerinin DGV grubuna kıyasla anlamlı biçimde daha düşük olduğunu ortaya çıkarmıştır. Nitel bulgular da bu sonuçları destekleyerek YDG’nin öğrencilerin farkındalık ve öz düzenleme becerilerini geliştirdiğini, yazma gelişimini güçlendirdiğini ve değerlendirilme korkusunu azalttığını göstermiştir.