The Relationship Between Nursing Students' Academic Self-Efficacy and Their Attitudes Toward Clinical Practice: Descriptive Study

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinin akademik başarıları ile akademik öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve elde edilen bulgular doğrultusunda eğitim süreçlerinin geliştirilmesine yönelik gereksinimlerin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntemler: Araştırma, tanımlayıcı ve kesitsel tiptedir. Araştırmanın evrenini bir devlet üniversitesinin hemşirelik bölümünde öğrenim gören 2, 3 ve 4. sınıf öğrencileri (n=607) oluşturdu. Örneklem seçimine gidilmeden evreni bilinen örneklem yöntemine göre 251 öğrenci ile çalışma tamamlandı. Verilerin toplanmasında, tanıtıcı bilgi formu, Akademik Öz Yeterlilik Ölçeği ve Klinik Uygulamalara Yönelik Tutum Ölçeği kullanıldı. Elde edilen sonuçların analizi, tanımlayıcı istatistikler ve Spearman korelasyon testi ile yapıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 21,66±1,89 yıl olup; %68,1'i (n=171) kadın, %44,6'sı (n=112) 3. sınıf öğrencisidir. Öğrencilerin %82,7'si (n=210) hemşirelik bölümünü okumaktan ve %70,9'u (n=175) hemşirelik eğitiminden memnun olduğunu belirtti. Çalışmaya katılan öğrencilerin genel akademik not ortalamalarının 3,41±0,74 olduğu, Akademik Öz Yeterlilik Ölçeği puan ortalamalarının 48,83±8,45 olduğu, Klinik Uygulamalara Yönelik Tutum Ölçeği puan ortalamalarının 101,61±20,74 olduğu belirlendi. Öğrencilerin, Akademik Öz Yeterlilik Ölçeği ve Klinik Uygulamalara Yönelik Tutum Ölçeği puan ortalamaları arasında güçlü pozitif yönde bir ilişki olduğu (r=0,614; p<0,001) saptandı. Sonuç: Araştırmada, öğrencilerin akademik öz yeterliliklerinin ve klinik uygulamalara yönelik tutumlarının yüksek olduğu ve bu iki değişken arasında anlamlı düzeyde güçlü pozitif bir ilişki bulunduğu belirlendi. Bu kapsamda teorik eğitimin uygulamalarla desteklenmesi ve akademik öz yeterliliği düşük öğrenciler için destek programlarının planlanması önerilmektedir.