Real-world outcomes of CDK4/6 inhibitors in HR-positive/HER2- negative metastatic breast cancer: a single-center cohort from Turkey

Amaç: Hormon reseptör pozitif/human epidermal growth factor reseptör 2 negatif (HR+/HER2-) metastatik meme kanserinde (MMK) endokrin tedavi (ET) ile kombinasyon halinde siklin bağımlı kinaz 4/6 inhibitörleri (CDK4/6i) birinci basamak standart tedavidir; ancak Türkiye’den gerçek yaşam verileri sınırlıdır. Bu çalışmada CDK4/6i-ET’nin farklı tedavi basamaklarındaki etkinlik ve güvenlilik sonuçları ile birinci basamakta palbosiklib-letrozol ve ribosiklib-letrozol rejimlerinin sonuçları araştırıldı.Gereç ve Yöntemler: Bu tek merkezli, retrospektif kohort çalışmasına, rutin pratikte palbosiklib veya ribosiklib ile ET (letrozol veya fulvestrant) kombine edilerek tedavi edilen ardışık HR+/HER2– MMK’li erişkin hastalar dahil edildi. Birincil sonlanım noktası progresyonsuz sağkalım (PFS) idi. İkincil sonlanım noktaları genel sağkalım (OS), objektif yanıt oranı (OYO), klinik yarar oranı (KYO; KR+KY+SD ≥24 hafta) ve güvenlilikti. Sağkalım Kaplan–Meier yöntemi ile hesaplandı, log-rank testi ve tek değişkenli Cox modelleri ile karşılaştırıldı. Keşifsel analizlerde tedavi basamağına (1., 2., ≥3. basamak) göre sonuçlar ve birinci basamakta palbosiklib-letrozol ile ribosiklib-letrozol karşılaştırıldı.Bulgular: Toplam 124 hasta dahil edildi; CDK4/6i-ET birinci, ikinci ve ≥üçüncü basamakta sırasıyla %65,3, %19,4 ve %15,3 oranında kullanıldı. Toplam 51 hastada (%41,1) progresyon ve 19 hastada (%15,3) ölüm izlendi. Birinci, ikinci ve ≥üçüncü basamakta 12 aylık PFS oranları sırasıyla %82,7, %69,9 ve %42,1 idi; birinci basamağa kıyasla progresyon veya ölüm riski ikinci basamakta daha yüksek bulundu (HR 2,20; %95 GA 1,09–4,46) ve ≥üçüncü basamakta daha da belirgindi (HR 4,71; %95 GA 2,45–9,05). 12 aylık OS oranları sırasıyla %93,4, %86,5 ve %83,6 olup, ≥üçüncü basamakta ölüm riski anlamlı derecede artmıştı (HR 3,88; %95 GA 1,41–10,71). OYO %37,9, KYO %87,9 idi. Birinci basamak aromataz inhibitörü alt grubunda, palbosiklib-letrozol ile ribosiklib-letrozol arasında PFS (HR 0,77; %95 GA 0,43–1,39; p=0,392) ve OS (HR 0,83; %95 GA 0,20–3,47; p=0,797) açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. En az bir advers olay hastaların %85,4’ünde görüldü; derece ≥3 nötropeni oranı %42,7 iken toksisiteye bağlı kalıcı tedavi kesilmesi nadirdi (%2,4).Sonuç: Bu gerçek yaşam kohortunda CDK4/6i-ET, faz III çalışmalara uyumlu bir güvenlilik profili ile klinik olarak anlamlı hastalık kontrolü sağlamıştır. CDK4/6 inhibitörlerinin daha erken basamakta kullanılması daha uzun PFS ve OS ile ilişkili bulunurken, birinci basamaktaki rejim-düzeyindeki karşılaştırmalar palbosiklib-letrozol ile ribosiklib-letrozol arasında anlamlı fark göstermemiş ve keşifsel olarak yorumlanmalıdır. Bulgularımız, HR+/HER2– MMK’de CDK4/6i-ET’nin erken dönemde tedaviye entegre edilmesini ve rejim seçiminin komorbiditeler, izlem gereksinimleri ve hasta tercihine göre bireyselleştirilmesini desteklemektedir.