Assessment of the EU Migration and Asylum Policy with a New Intergovernmental Approach

Bu çalışma, yeni hükümetlerarasıcılık teorisi çerçevesinde, özellikle Maastricht sonrası Avrupa Birliği’nin göç ve iltica politikalarının oluşum sürecini açıklamayı amaçlamaktadır. Teorinin temel iddiasına uygun olarak, AB’nin bu alandaki politika yapımı, yetki devri yerine üye devletler arasında uzlaşmayı önceliklendiren sınırlı yetkilere sahip yeni kurumlar aracılığıyla gerçekleştirilmektedir. Çalışma, Komisyon’un üye devletlerin egemenlik taleplerini ve Avrupa Parlamentosu’nda yükselen sağcı ve AB karşıtı duyguları örtük bir şekilde kabul ettiğini ve böylece geleneksel uluslarüstü liderlik rolünü arka plana ittiğini ortaya koymaktadır. Göç ve iltica politikalarının yüksek siyasi duyarlılığı, bu politikaların bir güvenlik paradigması içinde çerçevelenmesine yol açmakta ve bu da uluslarüstü yetki devrine karşı kurumsal direnç yaratmaktadır. Niteliksel belge analizi kullanılarak yürütülen çalışma, AB kurumlarının göç politikasındaki konumunu sistematik olarak incelemekte ve bu politika alanının yeni hükümetlerarasıcılık ile tutarlı bir şekilde yapılandırıldığını ortaya koymaktadır. Bulgular, göç ve iltica alanında AB entegrasyonunun farklılaşmış entegrasyonu destekleyecek şekilde ilerlediğini ortaya koymakta ve entegrasyonun yeni hükümetlerarasıcılık çerçevesinde anlaşılabileceğini savunmaktadır.