The Right to Employment for Women in the Legal Systems of Iran and France

حق اشتغال زنان از جمله حقوقی است که بازتاب‌دهنده وضعیت عدالت اجتماعی و جنسیتی در هر جامعه‌ای محسوب می‌شود. اهمیت این موضوع به‌ویژه در نظام‌هایی که بر مبانی دینی یا سکولار استوار هستند، دوچندان می‌گردد؛ چراکه تفسیرها از جایگاه زن، کار و خانواده ممکن است متفاوت باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی حق اشتغال زنان در دو نظام حقوقی ایران و فرانسه انجام شده است تا ضمن تحلیل مبانی حقوقی و نظری حاکم بر هر یک، تفاوت‌ها و شباهت‌های این دو نظام را در مواجهه با این حق بنیادین آشکار سازد. اهمیت این تحقیق در آن است که از یک‌سو، نظام حقوقی ایران مبتنی بر آموزه‌های اسلامی و فقه امامیه است و از سوی دیگر، نظام حقوقی فرانسه به عنوان الگوی حقوق سکولار، بر اصول لائیسیته و حقوق بشر استوار است. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی-تحلیلی و تطبیقی بوده و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و تحلیل اسناد حقوقی انجام شده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که در نظام حقوقی ایران، حق اشتغال زنان در چارچوب آموزه‌های اسلامی و با ملاحظاتی مانند حفظ مصالح خانواده و عدم تعارض با ارزش‌های دینی پذیرفته شده است؛ در حالی که در نظام حقوقی فرانسه، اشتغال زنان حقی مطلق تلقی شده و هرگونه تمایز جنسیتی در این زمینه نقض اصل برابری محسوب می‌شود. این مقایسه نشان می‌دهد که هر دو نظام در پی تحقق عدالت هستند، اما از مبانی و روش‌های متفاوتی پیروی می‌کنند که بر شیوه تحقق این حق تأثیرگذار است.