‘This-Worldly’ Pure Lands and East Asian Modernity

W latach 20. XX wieku kilku myślicieli buddyjskich w różnych częściach Azji Wschodniej opublikowało manifesty doktrynalne, w których na nowo zdefiniowali pojęcie Czystej Krainy jako idealnej wspólnoty ludzkiej - takiej, która może i powinna zostać urzeczywistniona w tym świecie. Niniejsze studium analizuje wybrane eseje reprezentujące trzy odmienne konteksty lokalne - republikańskie Chiny, Japonię okresu Taishō oraz kolonialny Tajwan - identyfikując ich wspólne wątki i sytuując je w szerszych dyskusjach nad buddyjskim modernizmem, w szczególności nad dyskursem demitologizacji. Jak pokazuje analiza, wizje "doczesnej Czystej Krainy" w nowoczesnej Azji Wschodniej były przedstawiane jako rozwinięcia buddyjskiej tradycji interpretacyjnej, dążącej do ustalenia ostatecznego sensu pism o Czystej Krainie w świetle innych tekstów i doktryn buddyjskich. "Doczesne" reinterpretacje były - na różne sposoby i w różnym stopniu - odróżniane od przednowoczesnej koncepcji "Czystej Krainy Jedynie w Umyśle" i przesuwały punkt ciężkości ku ideałom etycznym buddyzmu mahajany, zwłaszcza tym ucieleśnianym przez altruistycznego bodhisattwę. Jednocześnie ten "zwrot etyczny" w interpretacji Czystej Krainy wydaje się zakorzeniony w nowym rozumieniu czasu historycznego oraz w wyraźnie nowoczesnym pojęciu postępu, pojmowanego jako świadomie ukierunkowany proces historyczny.