Neighborhood policy and restoration of relations between Iran and Bahrain

بحرین تنها کشور شورای همکاری خلیج‌فارس است که هنوز روابط دیپلماتیک خود را با ایران عادی نکرده است. متحدان اصلی منطقه‌ای آن‌، عربستان و امارات بیش از یک سال پیش روابط خود را با ایران بهبود بخشیدند. هدف پژوهش حاضر که با روش پژوهش کیفی و رویکرد تبینی انجام می‌شود، بررسی مزایا و چالش‌های احیای روابط دو کشور است. در این راستا، سؤالی که مطرح می‌شود این است که چرا روابط دیپلماتیک بحرین و ج.ا.ایران پس از چهار بار قطع رابطه مجدداً به‌سوی احیا پیش می‌رود؟ در پاسخ این فرضیه مطرح می‌شود ، در شرایط جدید جهانی و منطقه‌ای، نگاه حکومت بحرین این است که اگر بتواند روابط نزدیکی با تهران داشته باشد؛ زمینه‌های تعارض بین ایران و بحرین کمتر خواهد شد و امکان اینکه مجدداً جنبش‌های اعتراضی مورد حمایت ایران در این کشور فعالیت کنند کاهش پیدا خواهد کرد . همچنین احیای روابط بحرین با ایران می‌تواند در صلح و ثبات منطقه‌ای و تداوم رشد اقتصادی بحرین نقش مؤثری داشته باشد . نتایج تحقیق حاکی از آن است که اصلی‌ترین مؤلفه­ای که بحرین را به سمت احیای روابط با ایران کشانده است، شرایط جدید جهانی و منطقه‌ای؛ مؤلفه‌های امنیتی و ملاحظات مبتنی بر ایجاد ثبات در بحرین است؛ یعنی حکومت بحرین نیازمند ثبات است و به این نتیجه رسیده است که یکی از عواملی که منجر به تهدید در این کشور می‌شود ایران است و باید به سمت روند تنش‌زدایی با این کشور حرکت کند تا احساس ثبات بیشتری در منطقه پرآشوب کند و رشد اقتصادی خود را تداوم بخشد.