Investigating the relationship between addiction and self-confidence in single women in their 30s with an emphasis on the role of supportive laws and policies

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین اعتیاد و اعتماد به نفس در زنان مجرد در دهه 30 سالگی، با تأکید بر نقش قوانین و سیاست‌های حمایتی در این زمینه، انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان مجرد در دهه 30 سالگی مراجعه كننده به يك كلينيك درماني در شهر تهران در سال 1403 است. روش نمونه‌گیری در این پژوهش از نوع غیر احتمالی و نمونه‌گیری در دسترس است. حجم نمونه در این پژوهش با توجه به حجم جامعه آماری، تعداد 100 نفر برآورد شده است. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌های گرایش به اعتیاد فرجاد (1385) و عزت نفس کوپر (1967) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین اعتیاد و اعتماد به نفس در زنان مجرد در دهه 30 سالگی رابطه معناداری وجود دارد، به ‌طوری‌که کاهش اعتماد به نفس با افزایش گرایش به اعتیاد ارتباط دارد. علاوه بر این، تحلیل‌ها نشان داد که سیاست‌های حمایتی دولتی، از جمله برنامه‌های پیشگیرانه و درمانی، می‌توانند نقش مهمی در کاهش اثرات منفی این رابطه داشته باشند و زنان را در مسیر بهبودی و افزایش اعتماد به نفس یاری دهند. بر اساس این نتایج، پیشنهاد می‌شود که قوانین و سیاست‌های حمایتی بیشتری برای حمایت از زنان در معرض خطر اعتیاد به‌ویژه در این گروه سنی، به‌ویژه از طریق تقویت مراکز مشاوره و درمان، تقویت آموزش‌های اجتماعی و روان‌شناختی و افزایش همکاری با سازمان‌های غیردولتی، تدوین و اجرایی شود.