"Urban Environment, Civil Society, and the Art of Being Among: A Comparative Analysis of Urban Wandering in Iranian and Western Contexts

پرسه‌زنی شهری به‌عنوان شیوه‌ای از تجربه شهر، در غرب پیشینه‌ای دو قرنه دارد و در ایران از دهه ۱۳۳۰ شمسی بروز یافته است. با وجود مطالعات فراوان درباره فضاهای شهری، بررسی تطبیقی پرسه‌زنی در دو بستر فرهنگی کمتر انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی ـ مقایسه‌ای و با اتکا به تحلیل متون نظری و مشاهده میدانی محدود، به واکاوی مشابهت‌ها و تفاوت‌های این پدیده می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد در غرب، پرسه‌زنی بخشی از سنت مدنی و تجربه فراغتی تثبیت‌شده است ، در حالی‌که در ایران بیشتر متأثر از تحولات اجتماعی معاصر و محدودیت‌های هنجاری شکل گرفته است. نتیجه‌گیری حاکی از آن است که تفاوت در درک و تحقق پرسه‌زنی بازتابی از رابطه متمایز جامعه مدنی با بستر فیزیکی و فرهنگی شهر در ایران و غرب است.