Zang zing and Chos : A Dualism in Tibetan Discourse on Emanated Buddhist Kingship

Abstract: The representation of Tibetan king Songtsen Gampo as an embodiment of the bodhisattva Avalokiteśvara is a critical discourse of emanated Buddhist kingship in the narrative accounts of early Tibetan histories. This research article examines the intersection of literature, Buddhism, and kingship in the biographical narratives of Songtsen Gampo as chronicled in Kachems , a prominent example of the Tibetan “treasure” ( gter ma ) literature. The study employs the theory of narrative identity as a hermeneutical framework and analyzes the evolution of a dualistic discourse on the emanated king Songtsen Gampo by incorporating various literary devices, Buddhist tenets, and kingship notions. Additionally, the research contextualizes the symbolic essence of two recurrent concepts— sprul ba (reembodiment, emanation) and yi dam (tutelary deity)—to underscore the paramountcy of the dualism of zang zing (material things) and chos (dharma, quality, tradition, ethics, truth, order, phenomenon) in deciphering the Tibetan approach for reconciling competing notions and tropes embedded in Buddhist kingship. Abstract (Lang. Tibetan): the word for “abstract” in Tibetan is ནང་དོན་གནད་བསྡུས། སྤུ་རྒྱལ་བཙན་པོ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་ཉིད་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་རྣམ་སྤྲུལ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་གནའ་བོའི་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་བསྟན་བཅོས་དག་གི་རྩ་བའི་བརྗོད་གཞི་ཞིག་ཡིན། རྩོམ་འདིར་བོད་ཡིག་གི་གཏེར་མ་གྲགས་ཆེན་《བཀའ་ཆེམས་ཀ་ཁོལ་མ》ཞེས་པར་འཁོད་པའི་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་གཏམ་རྒྱུད་དཔྱད་གཞིར་བྱས་ཤིང་། དོན་བརྗོད་ཐོབ་ཐང་དང་ འབྲེལ་བའི་རྩོམ་རིག་གི་གཞུང་ལུགས་རིགས་པར་བསྟེན་ཏེ། རྩོམ་རིག་གི་ཐབས་རྩལ་དང་། སངས་རྒྱས་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་གྲུབ། རྒྱལ་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་སྲོལ་རྒྱུན་བཅས་ཀྱིས་སྲོང་བཙན་ སྒམ་པོ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་པར་སྨྲ་བའི་སྣང་བརྙན་དེ་ཇི་ལྟར་བསྐྲུན་པའི་གནད་དོན་ལ་བརྟག་ཡོད། སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་གཏམ་རྒྱུད་ཁྲོད་ཀྱི་གཞི་རྩའི་རྣམ་གཞག་གཉིས་ ཏེ་སྤྲུལ་པ་དང་ཡི་དམ་གཉིས་དང་འབྲེལ་བའི་འཆད་སྲོལ་དག་ལ་དཔྱད་དེ། རྩོམ་འདིས་གཙོ་ཆེར་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཞེས་པའི་རྩ་བའི་གྲུབ་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ལུགས་དང་ འབྲེལ་བའི་རྒྱལ་པོའི་རྣམ་གཞག་གི་འགལ་འདུ་སྤོང་བ་ལ་ནུས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཐོན་ཚུལ་བསྟན་ཡོད་དོ། ། Abstract (Lang. Chinese): 吐蕃赞普松赞干布作为观世音菩萨化身的形象建构, 是古代西藏佛教化身王权话语体系的核心议题。本文以藏文经典伏藏文本《柱间史》所载松 赞干布故事为研究对象, 基于叙事身份理论的阐释框架, 系统考察了文学技艺、佛教教义与王权观念的互动如何塑造其化身身份。通过聚焦传记叙事中的两个关键概念——sprul ba (化身) 与 yi dam (本尊)——本文揭示了 zang zing (世俗) 与 chos (神圣) 这一二元结构在调和佛教王权内在张力中的核心作用。