First record of a merolepid Checkered Keelback, <i>Fowlea piscator</i> (Schneider 1799), from Nagpur, Maharashtra, India

Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του ρόλου της ηλικίας, του φύλου, της ενδο-εθνικής ταύτισης και της πολιτικής τοποθέτησης στην ανάκληση του αναπαραστασιακού εκούσιου (=μνήμη) και ακούσιου (=λήθη) ιστορικο-εθνικού παρελθόντος της Ελλάδας, σε συνθήκες περηφάνιας, τραύματος και ντροπής. Στην πειραματική έρευνα πεδίου συμμετείχαν 254 άνδρες και γυναίκες διαφορετικών ηλικιών οι οποίοι, μετά την ανάγνωση κειμένου που παρουσίαζε συνοπτικά το παρελθόν της Ελλάδας -απομονώνοντας γεγονότα είτε περηφάνιας είτε τραύματος είτε ντροπής-, σημείωναν τρία γεγονότα που επιθυμούν να θυμούνται και τρία γεγονότα που επιθυμούν να ξεχάσουν για πάντα από την ιστορία της Ελλάδας. Το ενδιαφέρον εύρημα στην παρούσα μελέτη συνδέεται με την ανάδυση τεσσάρων εκούσιων και ακούσιων οργανωτικών αρχών σκέψης του ιστορικού παρελθόντος της Ελλάδας: α) μιας ισχυρής και κυρίαρχης μνήμης, β) μιας ηγεμονικής μνήμης περηφάνιας, γ) μιας τραυματικής λήθης, και δ) μιας λήθης ντροπής. Οι παραπάνω τρόποι σκέψης είναι συναινετικοί και δεν εξαρτώνται ούτε από την ηλικία ούτε από το φύλο ούτε από την πολιτική ταυτότητα ούτε από την ενδο-εθνική ταύτιση των συμμετεχόντων. Οι όποιες διαφορές στην πρόσληψη του ιστορικού παρελθόντος αφορούν «ατομικές διακυμάνσεις» και όχι εθνικές συλλογικές κατασκευές. Το αποτέλεσμα αυτό συνάδει με την ιδέα μιας «υπερκείμενης», «επιτακτικής» ή «ηγεμονικής» εθνικής ταυτότητας, η οποία κατασκευάζεται έναντι άλλων εθνικών ταυτοτήτων και «επιλέγει» στρατηγικά -θεσμικά και επικοινωνιακά- να θυμάται ένα θετικό, ένδοξο κυρίαρχο και ηγεμονικό παρελθόν, που κάνει τα μέλη της ενδο-ομάδας να αισθάνονται υπερήφανα, ενώ αποφασίζει να μην επικοινωνεί το τραυματικό (=λήθη φάρμακο) και κυρίως το ντροπιαστικό παρελθόν της (=λήθη φαρμάκι).