Long-term Effects of a Two-day First-aid Workshop in Primary Schools in Brandenburg, Germany: Two-year Follow-up Evaluation

Background: Long-term evaluation of studies on school-based training on cardiopulmonary resuscitation (CPR) is lacking. We aimed to determine CPR knowledge among primary school students two years after receiving first-aid training in primary school. Methods: Two years after a school-based two-day first-aid training in three primary schools in Brandenburg, Germany, students were compared with students without school-based first-aid training using a self-reported questionnaire. The endpoints were knowledge of compression point, depth, rate, all three parameters, and the emergency phone number. We used logistic regression, adjusting for sex, age, and language spoken at home, to calculate odds ratios of four endpoints. Results: The training and control groups included 360 (median age 11 years, 51% girls) and 458 students (10 years, 44%), respectively. Two years after the training, 51% of the trained students knew the right compression point, whereas 8%, 7%, and 3% knew the right compression depth, compression rate, and all three CPR parameters, respectively. More students in the intervention group knew the correct CPR parameters compared to control students (adjusted odds ratio [95% confidence interval]): compression point 2.3 [1.7-3.0]; compression depth 3.0 [1.5-5.9]; and compression rate 1.7 [0.9-3.3]. The knowledge of the right emergency number was similar at about 90% in both groups. Conclusions: Primary school students knew more CPR parameters two years after a school-based first-aid training compared to students without such training; however, the intervention group’s knowledge level of basic CPR was rather low. Further research should focus on the timing of regular school-based CPR refresher courses and include the assessment of practical CPR skills. Abstrakt Hintergrund: Da es bisher wenige Untersuchungen dazu gibt, wie langfristig das Wissen über die Herz-Lungen-Wiederbelebung bei Grundschulkindern erhalten bleibt, war es unser Ziel, dieses zwei Jahre nach einer Ersten-Hilfe-Schulung zu untersuchen. Methoden: Zwei Jahre nach einer zweitägigen Erste-Hilfe-Schulung an drei Grundschulen im Bundesland Brandenburg (Deutschland) wurden die Schülerinnen und Schüler anhand eines selbstausgefüllten Fragebogens mit einer Gruppe verglichen, die keine Erste-Hilfe-Schulung erhalten hatten. Die Endpunkte beinhalteten die Kenntnis der richtigen Parameter einer Herzdruckmassage (Druckpunkt, -tiefe, -geschwindigkeit, einzeln und in Kombination) sowie der Notrufnummer. Mittels logistischer Regression wurden Odds Ratios zu den Endpunkten, unter Berücksichtigung von Geschlecht, Alter und der zuhause gesprochenen Sprache, berechnet. Ergebnisse: Die Interventionsgruppe bestand aus 360 Kindern (Altersmedian 11 Jahre, 51% Mädchen) und die Kontrollgruppe aus 458 (Altersmedian 10 Jahre, 44% Mädchen). Zwei Jahre nach der Schulung gaben 51% den Druckpunkt, 8% die Drucktiefe, 7% die Druckgeschwindigkeit und 3% alle drei Parameter richtig an. Im Vergleich zu den Kindern der Kontrollgruppe kannten mehr Kinder der Interventionsgruppe die richtige Anwendung der HLW-Parameter (adjustiertes Odds Ratio [95 %-Konfidenzintervall]): Druckpunkt 2,3 [1,7–3,0]; Drucktiefe 3,0 [1,5–5,9]; und Druckgeschwindigkeit 1,7 [0,9–3,3]. Das Wissen der richtigen Notrufnummer war in beiden Gruppen mit etwa 90 % ähnlich. Zusammenfassung: Zwei Jahre nach einer Ersten-Hilfe-Schulung wussten mehr Grundschülerinnen und Grundschüler die richtige Anwendung von Parametern der Herzdruckmassage als gleichaltrige Kinder ohne Schulung. Trotzdem war ihr Wissensstand zwei Jahre nach der Erste-Hilfe-Schulung insgesamt nur auf einem niedrigen Niveau. Weitere Studien sollten den optimalen Zeitpunkt eines Auffrischungskurses untersuchen und den Fokus auf die Evaluation praktischer Fertigkeiten legen. Abstrakcyjny Wstęp (Tło): Brakuje danych dotyczących długoterminowej skuteczności szkolnych programów nauczania resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Celem niniejszego badania była ocena poziomu wiedzy na temat RKO wśród uczniów szkół podstawowych dwa lata po ukończeniu szkolenia z pierwszej pomocy. Metody: Dwa lata po przeprowadzeniu dwudniowego szkolenia z pierwszej pomocy w trzech szkołach podstawowych w Brandenburgii (Niemcy) porównano uczniów objętych szkoleniem z rówieśnikami, którzy takiego szkolenia nie odbyli. Dane zebrano za pomocą kwestionariusza samoopisowego. Oceniano znajomość: prawidłowego miejsca uciśnięć klatki piersiowej, ich głębokości, częstości, wszystkich trzech parametrów łącznie oraz numeru alarmowego. Do analizy wykorzystano regresję logistyczną z korektą o płeć, wiek oraz język używany w domu, obliczając ilorazy szans dla czterech punktów końcowych. Wyniki: Do badania włączono 360 uczniów po szkoleniu (mediana wieku 11 lat, 51% dziewcząt) oraz 458 uczniów z grupy kontrolnej (mediana wieku 10 lat, 44% dziewcząt). Dwa lata po szkoleniu 51% uczniów z grupy interwencyjnej wskazało prawidłowe miejsce uciśnięć klatki piersiowej. Znajomość pozostałych parametrów była znacznie niższa: prawidłową głębokość uciśnięć znało 8% uczniów, częstość – 7%, a wszystkie trzy parametry jedynie 3%. Uczniowie po szkoleniu istotnie częściej wykazywali poprawną wiedzę na temat parametrów RKO w porównaniu z grupą kontrolną (skorygowany iloraz szans [95% przedział ufności]): miejsce uciśnięć 2,3 [1,7–3,0]; głębokość uciśnięć 3,0 [1,5–5,9]; częstość uciśnięć 1,7 [0,9–3,3]. Znajomość prawidłowego numeru alarmowego była wysoka i podobna w obu grupach (około 90%). Wnioski: Uczniowie szkół podstawowych, którzy uczestniczyli w szkoleniu z pierwszej pomocy, wykazywali po dwóch latach lepszą znajomość podstawowych zasad RKO niż ich nieprzeszkoleni rówieśnicy. Mimo to ogólny poziom wiedzy pozostawał niski. Przyszłe badania powinny koncentrować się na ustaleniu optymalnej częstotliwości szkoleń przypominających RKO w szkołach oraz uwzględniać ocenę praktycznych umiejętności resuscytacyjnych.