HUVEC HÜCRE HATTINDA ALKOL İLE İNDÜKLENEN İNFLAMASYON VE APOPTOZA KARŞI RESVERATROLÜN KORUYUCU ETKİLERİNİN BELİRLENMESİ

Amaç: Alkol çok sayıda sitokin, kemokin ve reaktif oksijen türlerini içeren inflamatuar bir kaskad yoluyla doku ve organ hasarına yol açan toksik bir maddedir. Kronik inflamasyonun çeşitli hastalıklarda merkezi bir rol oynadığı kabul edildiğinden, son yıllarda yapılan çalışmalar anti-inflamatuar ve immünomodülatör özelliklere sahip polifenoller açısından zengin gıdalara odaklanmıştır. Bu çalışmanın amacı, oldukça yaygın şekilde araştırılan bir polifenol olan resveratrolün, alkol ile indüklenen insan umblikal ven endotel (HUVEC) hücre hatları üzerinde koruyucu ve terapötik etkilerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, kontrol grubu, alkol maruziyeti grubu, resveratrol grubu, alkol ve resveratrol birlikte uygulanan grup olmak üzere 4 farklı deney grubu oluşturulmuştur. Uygulanacak dozlar, sitotoksisite deneylerinden elde edilen sonuçlara göre alkol için inhibitör konsantrasyon 30 (IC30) dozu (%4,4) ve resveratrol için toksisite göstermeyen en yüksek doz (20 µM) olarak belirlenmiştir. İnsan umblikal ven endotel (HUVEC) hücre hattı üzerinde çalışılmıştır. Çalışmada incelenmiş olan İnterlökin 18 (IL-18), C reaktif protein (CRP), Kaspaz-3 aktivitesi parametreleri ELISA kitleri kullanılarak ölçülmüştür. Sonuç ve Tartışma: Resveratrol takviyesinin alkole karşı, inflamatuar sitokinlerden interlökin 18 (IL-18)’i önemli ölçüde azaltarak inflamasyona karşı koruma sağladığı gösterilmiştir (%20.31, p<0.05). Ek olarak, resveratrol C-reaktif protein (CRP) seviyelerinde önemli bir azalma sağlamıştır (%17.41, p<0.05). Ayrıca HUVEC hücre hattında alkolün kaspaz-3 aktivitesini anlamlı olarak artırdığı, resveratrol uygulanmasının ise bu artışı anlamlı şekilde inhibe ettiği gösterilmiştir (%12.75 p<0.05). Resveratrolün alkolün neden olduğu oksidatif stresi azaltarak CRP seviyelerini azalttığı ve kaspaz-3 inhibisyonuna aracılık ettiği düşünülmektedir. Resveratrolün insan sağlığı üzerine herhangi bir olumsuz etki göstermediği ve oksidatif strese karşı koruyucu özelliklere sahip olduğu görüldüğünden ilaç tedavilerine ek bir nutrasötik olarak kullanılabileceği düşünülmektedir.