Öğrencilerin Programlama Derslerinde Üretken Yapay Zekâ Araçlarını Kabulü: Genişletilmiş Teknoloji Kabul Modeli ile Türkiye'den Bulgular

Bu çalışma, üretken yapay zekâ (YZ) araçlarının, özellikle bilişim alanlarında öğrenim gören üniversite öğrencileri tarafından programlama derslerinde benimsenme niyetini etkileyen faktörleri incelemektedir. Teknoloji Kabul Modeli (TKM), Öz Yeterlik (ÖY), Algılanan Güven (AG), Algılanan Risk (AR) ve Bağımlılık Endişesi (BE) ile genişletilmiştir. Veriler, Türkiye’deki 305 lisans öğrencisinden çevrim içi anket yoluyla toplanmış ve Yapısal Eşitlik Modellemesi ile analiz edilmiştir. Bulgular, Algılanan Fayda (AF) ve Algılanan Kullanım Kolaylığı’nın (AKK), kullanma niyetini anlamlı biçimde yordadığını göstermektedir. AG’nin hem AF hem de AKK üzerinde pozitif etkisi bulunurken, ÖY’nin de AKK üzerinde anlamlı etkisi gözlenmiştir. Ayrıca, ÖY ile BE arasında pozitif bir ilişki tespit edilmiştir (β = 0.506). Bu sonuç, teknolojik yetkinliği yüksek öğrencilerin, potansiyel bağımlılık risklerine daha duyarlı olabileceğini göstermektedir. Çalışma, YZ araçlarının eğitimde kabulüne dair literatüre özgün katkılar sunmaktadır.