Cumhuriyet ten Günümüze Türkiye nin Dijitalleşme Serüveni: Bilgi Yönetimi ve Dokümantasyon Politikalar

Bu çalışma, Türkiye’nin dijitalleşme sürecini bilgi yönetimi ve dokümantasyon politikaları ekseninde tarihsel bir perspektifle ele almaktadır. Türkiye’de dijitalleşme sürecinin hangi tarihsel aşamalardan geçtiği ve bilgi ve belge politikalarının Cumhuriyet’ten günümüze kamu yönetiminde bilgi temelli yönetişim anlayışını nasıl etkilediği araştırmanın temel sorusunu oluşturmaktadır. Bu kapsamda Daniel Bell’in Bilgi Toplumu ve Manuel Castells’in Ağ Toplumu kuramlarından hareketle şekillenen analiz, dijital dönüşümün süreci üç ana dönemde ele alınmıştır. İlk olarak 1923-1980 dönemi, arşivcilik mevzuatı ve kütüphane sistemleri üzerinden bürokratik bilgi yönetiminin temellerinin atıldığı bir hazırlık evresi olarak tanımlanmıştır. İkinci dönem olan 1980-2000 yılları arası, bilişim teknolojilerinin ve internetin kamu yönetimine girmesiyle enformatikleşme sürecinin başladığı geçiş aşamasını temsil etmektedir. 2000 sonrası dönem ise e-Devlet, açık veri ve yapay zekâ stratejilerinin Cumhurbaşkanlığı Dijital Dönüşüm Ofisi koordinasyonunda merkezileştiği kurumsal olgunluk evresidir. Çalışmada nitel araştırma yaklaşımı kapsamında değerlendirilen doküman inceleme yöntemi benimsenmiştir. Literatür taraması ve belge analizi yoluyla Türkiye’nin dijitalleşme süreci, bilgi yönetimi ve dokümantasyon politikaları Cumhuriyet’ten günümüze tarihsel-karşılaştırmalı bir yaklaşımla irdelenmiştir. Çalışma sonucunda Türkiye’nin dijitalleşme modelinin teknik altyapı ve kamu hizmetlerinde başarı sağladığı, açık veri, yapay zekâ ve dijital etik politikalarını kamu yönetimine entegre etme aşamasında olduğu ancak veri güvenliği, dijital eşitsizlik ve sürdürülebilirlik konularında yapısal zorlukların sürdüğü görülmektedir. Ayrıca çalışmada Türkiye’nin dijitalleşme süreci tarihsel süreklilik içinde analiz edilmiş, bilgi temelli yönetişim kültürünün kurumsallaşmasına yönelik politika önerileri sunulmuştur.