Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenenlerin Kültürel Uzaklık Algıları ile Motivasyon Engelleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Toplumları birbirinden ayıran birçok kültürel farklılık olduğu gibi toplumlar arasında kültürel benzerlikler de bulunmaktadır. Bu farklılıklar veya benzerlikler dili öğrenenler açısından derecelendirilebilmektedir. Dil, o dili konuşan toplumun kültürünün ve hayat felsefesinin dışavurumu olduğu için öğrenilen dile ait kültürel unsurlara uzaklığın ve yakınlığın dil öğrenimine engel teşkil edip etmediği dil öğretim politikalarına etki eden bir durum olarak ortaya çıkmaktadır. Bu araştırmanın amacı, yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin kültürel uzaklık algı düzeylerini, motivasyon engellerinin düzeyini, kültürel uzaklık algıları ile motivasyon engelleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını ve kültürel uzaklık algılarının motivasyon engellerinin anlamlı bir yordayıcısı olup olmadığını belirlemektir. Bu çerçevede Türkiye’de bazı dil öğretim merkezlerinde yabancı dil olarak Türkçe eğitimi alan B1 ve üzeri dil seviyesine sahip 475 öğrenciye ulaşılmıştır. Veri toplama araçları olarak “Kültürel Uzaklık Ölçeği”, “Motivasyon Engelleri Ölçeği” ve “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Araştırma verileri toplandıktan sonra öncelikle betimsel analiz yapılmış, ardından ilişkisel analiz ve regresyon analizi yapılarak elde edilen sonuçlar yorumlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin kültürel uzaklık algısı ile motivasyon engelleri arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Buna göre, araştırmaya katılım gösteren öğrencilerin kültürel uzaklık algısının artış gösterdiği durumlarda motivasyon engellerinin de artış göstermektedir. Sonuç olarak araştırmada elde edilen verilerin analiz sonuçlarına dayanarak kültürel uzaklık algılarının yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin motivasyon engelleri üzerinde etkili olduğu söylenebilir.