Fiziksel Aktivitenin Sağlık Bölümleri Öğrencilerinin Akademik Öz Yeterlik ve Başarılarına Etkisi

Amaç: Bu araştırma, ön lisans öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerini incelemek ve fiziksel aktivite düzeylerinin akademik öz yeterlik ve başarıya etkisini belirlemek için yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evrenini Mersin’de yer alan bir devlet üniversitesinin sağlık hizmetleri meslek yüksekokulunda öğrenim gören sağlık bölümü 2. sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmaya katılmayı kabul eden 413 öğrenci ise örneklemi oluşturmaktadır. Veriler Eylül –Kasım 2024 tarihleri arasında Birey Tanıtım Formu, Uluslararası Fiziksel Aktivite Değerlendirme Anketi (UFAA) ve Akademik Öz Yeterlik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %78,5’i kadın ve tüm katılımcıların yaş ortalamaları 20,77±3,18 yıldır. UFAA skorlarına göre öğrencilerin %16,2’si inaktif, %59,9’u minimal aktif, %23,9’u çok aktif fiziksel aktivite düzeyine sahiptir. Erkeklerin, tam zamanlı çalışanların ve öğrenci evinde ikamet edenlerin toplam UFAA puan ortalamalarının daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır (p0,05). Diğer yandan, fiziksel aktivite düzeyi yüksek olan öğrencilerin akademik başarılarının da yüksek olduğu görülmüştür (p=0,007). Dahası, fiziksel aktivite düzeyleri ile akademik öz yeterlilik ölçeğinin alt boyutlarından sosyal statü ve bilişsel uygulamalarının puanları arasında anlamlı fark bulunmuştur. Ayrıca fiziksel aktivite düzeyi ile akademik başarı puanı arasında pozitif yönde zayıf bir korelasyon (p = 0,03; r = 0,184) yanı sıra fiziksel aktivite düzeyi ile akademik öz yeterlilik arasında pozitif yönde zayıf bir korelasyon (p0,01; r = 0,189) bulunmuştur. Sonuç: Sağlık bölümleri öğrencilerinde yeterli fiziksel aktivite yapanlarının sayısının az olduğu, öğrencilerin çoğunluğunun minimal aktif olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyinin arttırılmasının akademik öz yeterlik ve başarıyı artırmada olumlu etkileri olabileceği düşünülmektedir.