Respect for older people in the pastoral care of the Church

Celem prezentowanego artykuł jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób Kościół realizuje wsparcie seniorów w swojej duszpasterskiej posłudze. Aby odpowiedzieć na to pytanie, autor posłużył się pastoralnym paradygmatem: widzieć, osądzić, działać. Na początku zostały wyjaśnione pojęcia dotyczące starości, następnie została omówiona problematyka starości w nauczaniu Kościoła i wreszcie przedstawiono, na czym polega konkretna pomoc wobec osób w podeszłym wieku. W swojej działalności duszpasterskiej Kościół proponuje wiele możliwości takiego rozwoju. Najważniejszym jego elementem jest opieka duchowa taka, jak: uczestnictwo we mszy świętej, korzystanie z sakramentu pojednania, namaszczenia chorych, udział w pielgrzymkach, rekolekcjach, dniach skupienia, katecheza dla dorosłych. Ważne jest organizowanie grup dla seniorów. Często są to wspólnoty modlitewne, kręgi biblijne, Apostolstwo Chorych, czy inne bractwa i stowarzyszenia religijne. Propozycje pastoralne obejmują zaangażowanie się seniorów w parafiach poprzez podejmowanie różnych posług liturgicznych, np.: nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, akolitów, lektorów czy animatorów nabożeństw. Mogą oni pomagać także w ośrodkach pielgrzymkowych, parafiach i poradniach, udzielać korepetycji dla dzieci i młodzieży. Powinnością Kościoła jest pomoc w zapewnieniu osobom starszym pomocy, choćby poprzez instytucję Caritas. Należy tworzyć grupy wsparcia, wolontariat ukierunkowany na pomoc ludziom starszym, a także środowiskowe domy pobytu dziennego dla seniorów, kluby seniora oraz okolicznościowe nabożeństwa dla osób starszych.