YBÜ deki Hastaların Yakınlarında Görülen Transfer Anksiyetesinin Bakım Vermeye Hazır Oluşluk ile İlişkisi

Araştırmada, yoğun bakımdan servise transferine karar verilen hastaların bakımını üstlenecek yakınlarında görülen transfer anksiyetesinin, bakım vermeye hazır oluşluk ile ilişkisini incelemek amaçlanmıştır. Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde bir araştırma olarak yürütülmüştür. Araştırma örneklemini bir tıp fakültesi hastanesinin erişkin yoğun bakımlarında yatan ve yataklı servise transfer edilmesi uygun görülen 184 hastanın yakını oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında hastaların yakınlarına yönelik anket formu, Durumluluk Kaygı Ölçeği ve Bakım Vermeye Hazır Oluşluk Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulgularında katılımcıların yaş ortalamasının (46.85±14.8) ve %62.5’inin kadın olduğu bulunmuştur. Katılımcıların %76.6’sı hastalarının servise transferini istediğini belirtmiştir. Transferi istemelerinde hastasının yanında olma isteği (%37.0) ve bakıma yardımcı olmayı isteme (%17.4) sebep olarak gösterilmiştir. Katılımcıların Durumluluk Kaygı Ölçeği puan ortalamalarına göre, yüksek kaygı düzeyine sahip oldukları belirlenmiştir (53.1±10.7). Bakım vermeye hazır oluşluk puan ortalamalarının ise orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir (15.49 ±6.331). Sosyo-demografik ve hastalık ile ilgili bilgilerin transfer anksiyetesi arasındaki fark incelendiğinde yaş grubu, cinsiyet özellikleri, eğitim durumu, hastaya olan yakınlık derecesi ve bu süreçte bilgi almış olma gibi özellikler istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur(p<0.05). Katılımcıların bakıma hazır oluşluk düzeyleri ve kaygı düzeyleri arasında negatif yönlü ve yüksek oranda ilişki olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlar doğrultusunda bakımın büyük yapı taşını oluşturan hemşirelerin, hastanın bakımını üstlenecek bireylerin kaygılarının farkında olmaları, transfer öncesi, tranfer süreci ve sonraki süreçte bakıma ile ilgili gerekli bilgilendirmeleri yapmaları ve hastaların yakınları ile etkili iletişim sağlamaları önerilmektedir.