Eşlerden Birinin Hapse Girmesinin Aile Üzerindeki Etkileri ve Dağılmayı Önleyici Mekanizmalar: Türk Hukuku Çerçevesinde Cezayir Mevzuatının Oluşturulması ve Gözden Geçirilmesi

Bu çalışma, bir eşin hapse girmesi nedeniyle ortaya çıkan sosyal, psikolojik ve hukuki sonuçları ele almakta ve aile ile toplum bütünlüğü üzerinde önemli etkileri olmasına rağmen mevzuatta yeterince ele alınmamış bir konuyu vurgulamaktadır. Araştırma, çocukların en fazla etkilenen grup olduğunu ortaya koymaktadır; saha çalışmaları, bir ebeveynin yokluğunda çocuklarda davranış sorunları ve psikolojik rahatsızlıkların arttığını göstermektedir. Ayrıca, evlilik ilişkileri maddi ve duygusal baskılar nedeniyle çözülme riski taşımakta ve uzun vadede aile istikrarını tehdit etmektedir. Çalışma, tanımlayıcı-analitik bir yöntem kullanmakta ve Cezayir ile Türkiye mevzuatları arasında karşılaştırmalı bir hukuki analiz ile desteklenmektedir. Amaç, Türkiye’nin hapsedilen bireylerin ailelerini korumak için uyguladığı mekanizmaları belirlemek ve bunların Cezayir bağlamında uygulanabilirliğini değerlendirmektir. Bulgular, Cezayir mevzuatında özellikle aile iletişimi, ziyaret hakları, eş ziyaretleri ve şartlı tahliye konularında belirgin eksiklikler olduğunu göstermektedir; oysa Türkiye mevzuatı, ailelerin hapis sürecindeki zorlukları aşmalarına yardımcı olan somut haklar sağlamaktadır. Çalışma, Cezayir hukuk sisteminin kapsamlı bir şekilde gözden geçirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Bu, ailelerin hapis süresince psikolojik ve sosyal dayanıklılıklarını güçlendirecek önlemlerin benimsenmesi, aile çözülmesi ve suça yönelimi azaltması ve toplumsal dokuyu koruması anlamına gelmektedir.