Presenting a Spatial Planning Model for Rural Tourism in Jarghoyeh County

مقدمه: یکی از قابلیت های برنامه ریزی فضایی، شناسایی ظرفیت های محیطی و کالبدی هر منطقه به منظور توسعه گردشگری می باشد. از آنجا که گردشگری با بسیاری از بخش های جامعه در ارتباط است و می تواند پیامدهای مختلفی داشته باشد؛ لذا نیازمند الگوی برنامه ریزی مناسبی است که تمام جوانب امر را در نظر گرفته و نگرشی کامل برای توسعه مناطق روستایی با رویکرد گردشگری داشته باشد. هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی برنامه ریزی فضایی به منظور توسعه گردشگری روستایی در شهرستان جرقویه صورت گرفته است. ابتدا پرسشنامه ای با طیف لیکرت و 3 معیار فعالیت های انسانی، توزیع خدمات و ظرفیت های محیطی، طراحی و توسط سه گروه کارشناسان، گردشگران و ساکنین تکمیل شدند. از آزمون t تک نمونه ای برای ارزیابی شرایط هر روستا، از آزمون فریدمن برای رتبه بندی معیارها و روستاها و از تحلیل واریانس برای مقایسه روستاها با یکدیگر استفاده شد. قلمروجغرافیایی تحقیق : قلمرو جغرافیایی این پژوهش، مناطق روستایی شهرستان جرقویه می باشد. یافته هاوبحث : طبق مطالعات صورت گرفته از دید گردشگران هر سه معیار از حد قابل قبول بالاتر و از حد مطلوب فاصله دارند. از نظر کارشناسان و ساکنین محلی هر سه معیار هم از حد قابل قبول و هم از حد مطلوب فاصله دارند. مقایسه میانگین ابعاد نشان داد از نظر گردشگران معیار ظرفیت های محیطی، از نظر کارشناسان معیار توزیع خدمات و از نظر ساکنین محلی معیار فعالیت های انسانی دارای بیشترین اهمیت می باشد. از نظر هر سه گروه رفتار مردم محلی با گردشگران، امکانات رفاهی، بهداشتی، زیرساختی و توجه به محیط زیست روستا از بیشترین اهمیت برای آنها برخوردار می باشد. نتیجه گیری : نتایج نشان داد الگوی ترکیبی و الگوی مشارکتی برای برنامه ریزی فضایی گردشگری در شهرستان جرقویه کاربردی می باشد. در این الگوها از طریق برگزاری تورها و برنامه های سرگرم کننده برای گردشگران و مشارکت روستاها با یکدیگر در برگزاری مراسم ها و مناسبت های مختلف برای گردشگران می توانند گردشگران بیشتری را به خود جذب نمایند.