Comparing the effectiveness of spiritual counseling based on Maulavi's Masnavi (about love) and Richards and Bergin's spiritual therapy on attitudes towards marital love

هدف از این پژوهش مقایسۀ اثربخشی دو بستۀ مشاورۀ معنوی براساس مثنوی با موضوع عشق(ساختۀ پژوهشگر،1402) و معنویت درمانی ریچاردز و برگین(2005) بر نگرش به عشق بود. طرح پژوهش،کمی و از نوع نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بودکه افراد گروه به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. جامعۀ هدف تمام زوجین شهر اصفهان بودند که کمتر از ده سال از ازدواجشان گذشته بود. حجم نمونه 36 زوج بود که به ‌طور تصادفی در سه گروه مساوی آزمایشی اول و دوم و گروه گواه دسته‌بندی شدند و بسته های مشاوره معنوی براساس مثنوی و معنویت درمانی ریچاردز و برگین به دو گروه آزمایشی در 12 جلسۀ90 دقیقه‌ای، به طور جداگانه به آنان آموزش داده شد. ابزار پژوهشی، پرسش‌نامۀ نگرش‌های مربوط به عشق بود که قبل و بعد از مداخله، هر سه گروه به آن پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی به وسیله نرم افزار SPSS-26 انجام شد. نتایج نشان داد که هر دو روش مشاوره بر گروه های آزمایش اثر بخش بوده اند ولی این اثر برمتغیرها ولی متفاوت بود(05/0>P). به نظر می رسد با توجه به افزایش پشتوانه‌های پژوهشی مبنی بر اثربخشی معنویت بر روابط زناشویی، تدوین الگوهای معنوی کاربردی متناسب با فرهنگ، ضروری به نظر می‌رسد. همچنین، مثنوی معنوی می‌تواند منبع مناسبی برای مشاورۀ معنوی جهان ‌شمول و اثربخش در روابط زناشویی باشد.