Examining and Comparing the Ability of Altman, Zmijewski's and Hybrid Models in Predicting Financial Distress with an Emphasis on Report Content and Audit Quality Indicators

هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسه توانایی مدل‌های آلتمن (1968) و زیمسکی (1984) و ترکیبی در پیش‌بینی درماندگی مالی استفاده از اطلاعات مالی و کدگذاری داده‎های گزارش حسابرسی و همچنین شاخص‌های سنجش کیفیت حسابرسی است. از جنبه هدف کاربردی محسوب می‌شود؛ زیرا نتایج آن می‌تواند در فرایند تصمیم‎گیری استفاده شود و چون در این پژوهش، داده‌ها بر اساس اطلاعات واقعی گذشته جمع‌آوری شده‌اند، از نوع پس‌رویدادی است. از نظر نحوه استنباط فرضیه‌های پژوهش، در زمره پژوهش‌های توصیفی- همبستگی قرار دارد؛ زیرا از تکینیک‌های رگرسیون و همبستگی برای تعیین ارتباط بین متغیرها استفاده شده است. بدین ترتیب از حیث استدلال در گروه پژوهش‌های استقرایی قرار می‎گیرد. همچنین، این پژوهش از نوع تئوری اثباتی است؛ زیرا نتیجه‌گیری از طریق آزمایش داده‌های موجود انجام می‌شود. به منظور دستیابی به هدف پژوهش، داده‎های 87 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‎های 1392 الی 1401 جمع‎آوری و با استفاده از تحلیل رگرسیون لجستیک مبتنی بر داده‎های ترکیبي مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج نشان داد مدل تعدیل شده آلتمن و زیمسکی با استفاده از معیارهای خروجی کیفیت حسابرسی در مقایسه با مدل اولیه آلتمن (زیمسکی) از توانایی بیشتری در پیش‎بینی درماندگی مالی شرکت‎ها دارد. بعلاوه یافته­ها نشان داد گنجاندن معیارهای ورودی کیفیت حسابرسی در مدل اولیه آلتمن (زیمسکی)، توانایی پیش‎بینی درماندگی مالی شرکت‎ها را افزایش می‎دهد. دانش افزایی این پژوهش شامل بکارگیری ترکیب داده‎های گزارش حسابرسی و شاخص‌های سنجش کیفیت حسابرسی با مدلهای پیش بینی درماندگی مالی آلتمن (1968) و زیمسکی (1984) است که اطلاعات سودمندی در مورد درماندگی مالی شرکت‌ها ارائه می­دهد.