The Moderating Role of Dynamic Personality and the Mediator of Self-Efficacy on the Relationship between Teaching Styles and Ethical Behavior of Accounting Students

سبک تدریس از جمله عواملی است که می‌تواند رفتار اخلاقی دانشجویان را تحت‌تأثیر قرار دهد. همچنین، این رابطه با حضور عوامل شخصیتی و روان‌شناختی نیز تغییر می‌کند. هدف مطالعه حاضر، واکاوی نقش تعدیلی شخصیت پویا و میانجی خودکارآمدی بر رابطه بین سبک‌های تدریس و رفتار اخلاقی دانشجویان حسابداری است. جامعه پژوهش را دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی حسابداری در سطح کشور تشکیل می­دهد. یافته‌های پژوهش با کسب نظر 386 نفر از دانشجویان (194 نفر در مقطع کارشناسی و 192 نفر در مقطع تحصیلات تکمیلی) نشان داد که در نمونه موردبررسی، سبک تدریس فعال بر سبک تدریس غیرفعال غالب است. همچنین، بین سبک تدریس و رفتار اخلاقی دانشجویان و شخصیت پویا و رفتار اخلاقی دانشجویان در هر دو گروه کارشناسی و تحصیلات تکمیلی، رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. افزون بر آن، خودکارآمدی نقش میانجی و معنادار در رابطه بین سبک تدریس و رفتار اخلاقی در هر دو گروه موردبررسی دارد. همچنین، نقش تعدیلگر شخصیت پویا بر رابطه بین سبک تدریس و رفتار اخلاقی دانشجویان تحصیلات تکمیلی معنادار است، اما در گروه کارشناسی معنادار نیست. بر اساس یافته­ها از آنجا که دانشجویان فعلی، فعالان حرفه­ای آینده هستند، در راستای بهبود وضعیت اخلاق حرفه­ای توجه بیشتری به شیوه تدریس و عوامل شخصیتی و روان­شناختی لازم است تا از این حیث بتوان اعتماد عمومی را برجسته کرد و حیثیت حرفه­ای را بهبود بخشید.