The impact of spatial information technology on judicial proceedings in Iran and the United States

هدف از پژوهش حاضر تاثیر فن آوری اطلاعات مکانی در رسیدگی قضایی ایران و امریکا بر اساس استنادپذیری داده های سنجش از راه دور بود. صدور آراء اشتباه امری اجتناب ناپذیر در تمامی نظام های قضایی دنیاست. در چنین شرایطی رسالت عدالت کیفری ایجاب می کند تا به منظور جلوگیری از تضییع حقوق طرفین دعوا سازوکاری کارآمد را تعبیه کند. این ساز و کار در حقوق ایران اعادهی دادرسی و در حقوق آمریکا نظام تخصصی رسیدگی به ادعای بی گناهی محکومان است. مبانی این ساز و کار در حقوق کیفری ایران براساس نفع عمومی و مطابق با قوانین و چارچوب اسلامی می باشد ولی در حقوق آمریکا براساس فردگرایی می باشد. در هر دو نظام حقوقی در این راستا چالش هایی دیده می شود؛ یکی از چالش های اساسی در بحث اعاده دادرسی صدور ارای اشتباه است که قاضی با توجه به مستندات به صدور این حکم می پردازد و لذا در این پژوهش از سنجش از راه دور به عنوان ابزاری در جهت کمک به تصمیم گیری بهتر در برخی امور کیفری پرداخته شد و بیان گردید که در بسیاری از کشورهای جهان که مباحث و چالش های حقوقی دارند از سنجش از راه دور به عنوان ابزاری با خطای پایین و دیتاهای با پشتوانه علمی استفاده می شود. در نتیجه ماهواره ها و ديگر فناوري هاي سنجش از راه دور، در حال ايجاد انقلابي در توانايي هاي ماست تا با ادراكي فراتر از حواس خود، با دقت به دورترين نقاط جهان بنگريم و شواهد قانوني قابل اعتماد و ارزاني كسب كنيم كه در برخي موارد مي توانند تنها ادلة موجود باشند؛ بنابراين، موارد فوق در كنار ساير دلايل، بازنگري در مورد استفاده از اطلاعات مذكور به عنوان مدرك و توجه به راه هاي افزايش استفاده از آنها در زمينه هاي حقوقي را به موقع و ضروري مي نمايد.