Ishodišta suvremene srpske geopolitike

Rad analizira suvremenu srpsku geopolitiku kroz prizmu strateškog vakuuma i identitetskog konflikta. Polazeći od teorijskih pretpostavki o političkoj volji, vanjskopolitičkoj koherentnosti i narativima kolektivnog identiteta, ukazuje se na raskorak između deklariranog opredjeljenja za europske integracije i trajne orijentacije prema Rusiji. Kritičkim pregledom vanjsko-političkih poteza Srbije nakon 2000. godine, kao i kulturnih i povijesnih obrazaca koji oblikuju nacionalnu samopercepciju, pokazuje se da Srbija ne balansira između Istoka i Zapada iz pragmatičnih razloga, već zbog izostanka jasne i održive strategije. Strateški vakuum intenziviran je identitetskim konfliktom između proeuropskih težnji i mitologizirane slike Srbije kao povijesne žrtve Zapada. Analiziraju se tri empirijska slučaja – Kosovo, BiH (Republika Srpska) i Crna Gora – te praksa multivektorske politike nakon 2012. godine, koje zajedno potvrđuju da elita reproducira stanje neodlučnosti kao politički resurs. U komparativnom okviru Srbija se uspoređuje s Hrvatskom, Mađarskom i Turskom, čime se naglašava razlika između multivektorizma sa sidrom i bez sidra. Zaključuje se da suvremena srpska geopolitika počiva na kombinaciji strateškog vakuuma i identitetskog konflikta, što proizvodi kontradikcije, institucionalnu neusklađenost i simboličku konfuziju, a time i ograničava dugoročnu sposobnost Srbije da definira održivu vanjskopolitičku orijentaciju.