Hz. Peygamber Döneminde Gayrimüslimlerle Mücadele Aracı Olarak Şiir

İslam Öncesi Dönem, edebiyat ve şiir açısından son derece zengin bir zaman dilimidir. Bu devirde farklı yer ve zamanlarda şiir müsabakaları yapılırdı. Şairler birbiri ile şiir aracılığıyla mücadele eder, kabile ve toplumlarını överken karşı tarafa hücumda bulunurlardı. Şair ve şiir İslam öncesi dönemde sosyal hayatın önemli bir parçasıydı. Şairler söylemiş oldukları şiirler ile toplumsal hayata yön verebilirlerdi. İnsanlar onların diline menfi manada düşmemeye dikkat ederdi. Cahiliye Dönemi’nde şairlere büyülü kimseler gözüyle bakılır, özel güçlerinin olduğu düşünülürdü. Hz. Peygamber edebiyat ve şiirin canlı olduğu bir muhitte doğdu. O, bu çevrede yetişti. Allah tarafından risaletle görevlendirildiğinde insanlara Kur’ân’ı tebliğe başladığında İnsanlar onun tebliğ ettiği ayetleri şiirle mukayese ettiler. Ancak aralarında şiir hususunda uzman olanların bir kısmı ayetlerin şair sözü olmadığını ifade ettiler. Fiilî saldırı yanında şiirleriyle ona ve Müslümanlara değişik ithamlarda bulundular. Hz. Peygamber’e saldırı ve baskılar artınca Müslümanlar Medine’ye gitmek zorunda kaldılar. Müşrikler burada da onu rahat bırakmayıp tacize devam ettiler. Hz. Peygamber onlarla meydanlarda savaştığı gibi aynı zamanda şiir yoluyla mücadeleye devam etti. Onların şiirle yaptığı saldırı ve tacizlere Müslüman şairlerin şiirleri ile karşılık verdi. O, savaş meydanlarında elde ettiği başarıları o dönemin etkili aracı olan şiiri kullanarak entelektüel alanda da kazandı. O, şiirin İslamî değerlere aykırı olmadığı müddetçe tüm yönleri ile istifade edilebilecek tesirli bir araç olduğunu gösterdi. Makalemizde bazı örneklerle Hz. Peygamber’in şiirler üzerinden gayrimüslimlerle yapmış olduğu mücadeleyi ele aldık. Onların şiirle İslamî değerlere saldırdığında Müslüman şairlerin cevaplarını ve şiirin İslam'ı tebliğde ne kadar etkili olduğunu anlatmaya çalıştık.