Presenting a strategic model of internal and external self-development of human resources in government organizations of Shiraz city

هدف این مطالعه ارائه یک مدل راهبردی برای خودتوسعه منابع انسانی در سازمان‌های دولتی شهر شیراز است. این تحقیق با استفاده از روش‌های کیفی (مصاحبه و تحلیل مضمون) و کمی (پرسشنامه و تحلیل عاملی) انجام شده است. در بخش کیفی، ۱۶ نفر از صاحب‌نظران و اساتید دانشگاه مورد مصاحبه قرار گرفتند و در بخش کمی، ۳۸۴ نفر از مدیران و کارمندان سازمان‌های دولتی شهر شیراز مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که متغیرهای تناسب شغل و شاغل، غنی‌سازی شغلی، اهداف شغلی و امنیت شغلی در سطح اطمینان ۹۵ درصد بر عوامل درون‌سازمانی خودتوسعه منابع انسانی تأثیر مثبت دارند. همچنین، متغیرهای خط‌مشی‌ها و رمزگذاری تجربه کارمندان، فرهنگ سازمانی، فرصت‌های توسعه شغلی، ارتباطات و بازخورد، تعهد سازمانی، یکپارچگی کارکردهای منابع انسانی و جبران خدمات بر عوامل برون‌سازمانی تأثیر مثبت دارند. از انجایی که تا کنون مطالعه ای نه در داخل و نه خارج از کشور به ارائه مدل راهبردی بر اساس عوامل درونی و بیرونی سازمانی بر متغیر خودتوسعه‌ای نپرداخته است، این تحقیق با ارائه مدلی جامع، به پر کردن شکاف‌های موجود در ادبیات موضوع کمک می‌کند و پیشنهاداتی برای بهبود فرآیندهای خودتوسعه منابع انسانی در سازمان‌های دولتی ارائه می‌دهد. محدودیت‌های این تحقیق شامل محدودیت‌های جغرافیایی و نمونه‌گیری است که باید در تحقیقات آینده مورد توجه قرار گیرد.