Üniversite Öğrencilerinde Çocukluk Çağı Travmaları, Yaşam Doyumu, Duygusal Yeme İlişkisi ve Bunları Etkileyen Bazı Faktörler

Araştırma; üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları, yaşam doyumu, duygusal yeme ilişkisi ve bunları etkileyen bazı faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini batıda bir devlet üniversitesinde okuyan 21889 öğrenci örneklemini ise 453 öğrenci oluşturmuştur. Örnekleme alınacak bireylerin okullara göre tabakalaması yapılmıştır. Veriler Sosyodemografik Özelliklere İlişkin Soru Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ), Yetişkin Yaşam Doyumu Ölçeği (YYDÖ) ve Duygusal Yeme Ölçeği (DYÖ) kullanılarak toplanmıştır. Veriler değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metod, Mann Whitney U, ikiden fazla bağımsız grup karşılaştırmalarında normal dağılıma sahip olan ölçümler için Varyans analizi (ANOVA), normal dağılıma sahip olmayanlar için Kruskal Wallis analizi uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alınmıştır. Öğrencilerinin %62,72’sinin kadın ve yaş ortalamalarının 20,69±1,80 olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin ÇÇTÖ puan ortalaması 81,75±7,51, YYDÖ puan ortalaması 75,26±12,45 ve DYÖ puan ortalaması 21,48±6,21 olarak bulunmuştur. ÇÇTÖ toplam puanı ile YYDÖ toplam puanı arasında pozitif yönlü orta düzeyde bir ilişki (r=0,492, p= 0,000), YYDÖ toplam puanı ile DYÖ toplam puanı arasında negatif yönlü düşük düzeyde bir ilişki (r=-0,139, p= 0,003) bulunmuş olup ÇÇTÖ toplam puanı ile DYÖ toplam puanı arasında herhangi bir ilişki olmadığı (p>0,05) tespit edilmiştir. Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travmaları arttıkça yaşam doyumu artmakta ve yaşam doyumu azaldıkça duygusal yeme davranışı artmaktadır. Çocukluk çağı travmaları ile duygusal yeme davranışı arasında herhangi bir ilişki bulunamamıştır. Öğrencilere danışmanlık hizmetleri yoluyla çocukluk çağı travmalarının kendileri üzerindeki ruhsal etkilerini tanımalarına yardımcı olacak bilgilendirme toplantıları yapılması önerilir