Sapfička oda Filipe Lazeje Jean-Jacquesu Boissardu kao prostor ženske pjesničke afirmacije

Rad analizira sapfičku odu istarske renesansne pjesnikinje Filipe Lazeje (1545./46. – 1576.) upućenu Jean-Jacquesu Boissardu. Pjesma se promatra kao višeslojni diskurs u kojem se pohvala i samorefleksija isprepleću s implicitnom rodnom polemikom, a posebna pozornost posvećuje se toposu skromnosti, kojim Lazeja potvrđuje mušku hijerarhiju, ali istodobno ostvaruje afirmaciju vlastitoga autoriteta. Oda se stoga tumači ne samo kao epideiktički tekst u čast Boissardu nego i kao prostor ženske književne samopotvrde. U prilogu se donosi novi prijevod pjesme s komentarima.