Comparing the effectiveness of the educational package of marital happiness with McMaster's problem-oriented systemic approach, on the conflicts of conflicting couples

مقدمه: هدف پژوهش، مقایسه­ی اثربخشي بسته آموزشي خوشبختي زناشويي با رویکرد سیستمی مشکل مدار مک مستر، بر تعارضات زوجين متعارض بود. روش: پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش اجرا نيمه آزمايشي (از نوع طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل) بود. جامعه آماری آن زوجین متعارض شهرشهرکرد بود. نمونه آماری 48 نفراز زوجين متعارض که به صورت تصادفی در 3 گروه 16 نفری تقسیم گردید بود. داده­ها از طریق پرسشنامه جمع­آوری شد. روایی محتوا (با تایید متخصصان) انجام شد. پایایی به روش آلفای­کرونباخ برابر 90/0 محاسبه شد. برای مقایسه­ی اثربخشی (8 زوج برای بسته آموزشی زوجین خوشبخت، 8 زوج برای رویکرد مک مستر و 8 زوج جهت گروه کنترل) به صورت تصادفی انتخاب گردید. برای هر گروه­،10 جلسه آموزش برگزار شد ولی گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد. داده­ها در دو مرحله پیش­آزمون و پس­آزمون جمع­آوری و با استفاده از نرم­افزارSPSS24 و آزمون تحلیل­کوواریانس (مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: نتایج نشان داد هر دو «بسته­ی خوشبختی زناشویی» و «رویکرد مک مستر» بر کاهش تعارضات زوجين تأثیر گذار بود اما «بسته­ی خوشبختی زناشویی» بیشتر از رویکرد مک مستر بر این کاهش تاثیر داشت (01/0≥p). نتیجه­گیری : نتایج پژوهش می­تواند مورد استفاده مراکز مشاوره و روانشناسی، آموزش و پرورش، انجمن اولیا و مربیان، سازمان بهزیستی و کلیه نهادهای فرهنگی قرار گیرد.